Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wybór odpowiedzi związanych z aglomeratami, granulatami lub brykietami węglowymi wskazuje na pewne nieporozumienie co do praktycznego zastosowania drobnoziarnistych pyłów węglowych w przemyśle. W rzeczywistości, to właśnie one stanowią podstawę do produkcji wymienionych wyrobów. Pyły, miał i inne drobne frakcje węglowe są trudne do bezpośredniego wykorzystania energetycznego, bo słabo się transportują, pylą, mają niską gęstość nasypową i stwarzają zagrożenia wybuchowe. Dlatego od dziesięcioleci stosuje się technologie aglomeracji, brykietowania czy granulowania, które pozwalają scalić drobny surowiec w formy o odpowiednich właściwościach użytkowych – to standard w nowoczesnych zakładach przeróbczych. W przypadku lizawek węglowych, taka technologia nie istnieje i nie ma żadnego uzasadnienia technologicznego czy zdrowotnego, by stosować węgiel w paszach. Jest to rozwiązanie niezgodne z przepisami bezpieczeństwa żywności i BHP, a także całkowicie niepraktyczne z punktu widzenia żywienia zwierząt. Częsty błąd myślowy polega na utożsamianiu wszystkich procesów aglomeracji z dowolnym końcowym produktem, jednak zawsze należy brać pod uwagę przeznaczenie produktu, wymagania jakościowe oraz bezpieczeństwo. Wiedza o tym, gdzie naprawdę wykorzystuje się pyły węglowe, a gdzie absolutnie nie, jest kluczowa w pracy technika przeróbki kopalin. Z mojego doświadczenia wynika, że pomaga to również unikać kosztownych i niebezpiecznych pomyłek w praktyce zawodowej.