Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Często pojawia się przekonanie, że flotacja selektywna może być stosowana do rozdzielania przeróżnych typów materiałów, zwłaszcza takich jak węgiel brunatny i drzewny, sól potasowa i magnezowa czy piasek płukany i muł. Jednak w praktyce przemysłowej jest zupełnie inaczej. Flotacja selektywna to proces oparty na różnicach chemicznych i fizycznych właściwości powierzchniowych minerałów, głównie wykorzystywany w wzbogacaniu rud metali nieżelaznych. W przypadku węgla brunatnego i drzewnego nie ma sensu stosować flotacji selektywnej, bo materiały te mają zbliżone właściwości hydrofobowe i hydrofilowe, a ich rozdział prowadzi się innymi metodami, np. sitowaniem lub separacją ręczną. Z kolei piasek płukany i muł rozdziela się głównie grawitacyjnie, przez sedymentację lub klasyfikację hydrauliczną – flotacja nie jest tu ani ekonomiczna, ani skuteczna. Sól potasowa i magnezowa to jeszcze inny przypadek – tu nawet nie chodzi o minerały typowe dla flotacji siarczkowej, a ich rozdział najczęściej odbywa się przez rozpuszczalność w wodzie lub krystalizację. Typowym błędem jest mylenie rozdziału na podstawie wielkości cząstek lub gęstości z rozdziałem flotacyjnym, który opiera się na selektywnym przyłączaniu się cząstek do pęcherzyków powietrza po uprzedniej modyfikacji chemicznej powierzchni. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku doświadczenia w pracy z flotacją lub z uproszczonego spojrzenia na procesy przeróbki surowców. W praktyce flotacja selektywna jest niezastąpiona głównie w rozdzielaniu mieszanin minerałów siarczkowych, takich jak galena i sfaleryt, czyli właśnie rudy cynku i ołowiu.