Kategorie: Procesy przeróbcze Parametry technologiczne i obliczenia Odpady i gospodarka wodno-ściekowa
Dokładna zawartość miedzi w odpadach końcowych po przeróbce krajowej rudy miedzi to sprawa bardzo ważna z punktu widzenia efektywności procesu oraz gospodarki odpadami. Odpady końcowe, czyli tzw. flotokoncentraty lub po prostu odpady flotacyjne, powinny zawierać poniżej 0,5% miedzi, żeby cały proces uznać za wydajny i zgodny z aktualnymi standardami branżowymi – właśnie taka wartość jest przyjmowana za maksymalną dopuszczalną w nowoczesnych zakładach. Co ciekawe, osiągnięcie tak niskiego stężenia miedzi w odpadach świadczy nie tylko o dobrze prowadzonej flotacji, ale też o optymalizacji wszystkich wcześniejszych etapów przeróbki – od rozdrabniania przez klasyfikację aż po właściwe dozowanie odczynników. Moim zdaniem jest to dobra praktyka, bo ogranicza straty surowca i minimalizuje szkodliwy wpływ na środowisko. Praktyka pokazuje, że regularna kontrola parametrów procesu i szybkie reagowanie na ich odchylenia pozwala utrzymać poziom miedzi w odpadach poniżej tej bariery. Warto też wiedzieć, że im wyższa zawartość metalu w odpadach, tym większe straty ekonomiczne i większe ryzyko zanieczyszczenia środowiska – dlatego firmy dążą do jak najniższych wartości. W branży przyjęło się uznawać, że wynik poniżej 0,5% to już światowy standard i punkt odniesienia dla wszystkich nowoczesnych zakładów.