Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wybierając odpowiedzi inne niż 1,2 Mg, można łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że masa węgla zawsze przekłada się na taką samą ilość energii, co niestety nie jest prawdą. Każda klasa węgla charakteryzuje się inną wartością opałową, która jest kluczowa przy obliczaniu, ile węgla faktycznie trzeba spalić, by uzyskać określoną ilość energii. Bardzo często błędnie zakłada się, że tona to tona i nie patrzy się na parametry jakościowe surowca. Takie uproszczenie prowadzi do znaczących pomyłek w planowaniu zużycia paliwa np. w elektrociepłowniach czy kotłowniach przemysłowych. Przykładowo, wybranie wartości 1,0 Mg wynika z przeoczenia różnicy w kaloryczności pomiędzy klasami 30-12-10 a 25-07-06 – to tak jakby sądzić, że paliwo o niższej kaloryczności wystarczy w tej samej ilości co lepsze. Z kolei bardzo niska wartość, np. 0,7 Mg, to typowy błąd polegający na zamianie proporcji lub myleniu kierunku obliczenia. Wybór aż 5,0 Mg jest już całkowicie oderwany od rzeczywistości technologicznej i raczej wynika z niezrozumienia samej idei przeliczania wartości opałowej na ilość potrzebnego paliwa. W praktyce, planując zużycie węgla, zawsze należy w pierwszej kolejności sprawdzić parametry jakościowe danego sortymentu i korzystać z prostych wzorów opartych na wartościach opałowych, a nie tylko na masie. Właściwe zrozumienie tych zależności pozwala uniknąć niepotrzebnych strat finansowych i problemów podczas bieżącej eksploatacji urządzeń energetycznych czy ciepłowniczych. Branżowe standardy kładą duży nacisk na dokładne obliczenia i nie polegają na zaokrąglaniu czy uproszczeniach – to podstawa racjonalnego gospodarowania surowcami.