Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Podczas rozwiązywania tego typu zadań łatwo popełnić błąd, zwłaszcza jeśli nie pamięta się podstawowych zależności masowych w procesach przesiewania. Najczęstszym źródłem pomyłek jest niewłaściwe rozumienie pojęcia wychodu, które zawsze odnosi się do procentowej części nadawy, a nie sumy innych produktów albo domyślnych wartości. Często spotyka się sytuacje, gdzie ktoś zamienia masy produktów lub błędnie zakłada, że masa produktu dolnego to pozostałość po odjęciu dużej wartości od nadawy, zamiast pamiętać, że to wyraźnie określony procent. Takie podejście prowadzi do nierealnych wyników – np. suma mas produktów nie odpowiada masie nadawy, co w praktyce jest nie do przyjęcia i natychmiast sygnalizuje, że proces technologiczny jest nieprawidłowy. W zakładach przemysłowych liczy się każdą tonę, więc poprawne ustalenie wychodów to podstawa optymalizacji i kontroli wydajności. Typowym błędem jest pominięcie prostego rachunku procentowego: jeśli produkt dolny to 25% nadawy, to zawsze będzie to nadawa x 0,25, bez względu na to, jak duża jest nadawa. Reszta masy stanowi produkt górny. Nadinterpretowanie danych, zgadywanie lub stosowanie niejasnych wzorów prowadzi do błędów, które w realnej pracy przekładają się na poważne straty materiałowe. Ucząc się na takich zadaniach, warto zawsze sprawdzać, czy suma mas produktów równa się masie nadawy oraz czy procenty zgadzają się z założeniami procesu. To praktyczna, codzienna rutyna każdego specjalisty w branży przeróbki kopalin.