Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Obliczając wymaganą wydajność przenośnika taśmowego, łatwo popełnić błąd, jeśli nie uwzględni się czasu pracy urządzenia. Często można spotkać się z intuicyjnym podejściem, że jeśli do przetransportowania mamy 1 440 Mg surowca, to przenośnik też powinien mieć „tak dużą” wydajność, czyli 1 440 Mg/h. To jednak zupełnie niepotrzebne przewymiarowanie. Z drugiej strony wybór wartości ekstremalnie wysokich, jak 34 560 Mg/h, świadczy o braku zrozumienia praktycznych ograniczeń technologicznych i ekonomicznych. Taka wydajność nie byłaby możliwa w standardowych rozwiązaniach – maszyna o takich parametrach byłaby wielokrotnie droższa, zupełnie niepotrzebna i niemożliwa do zastosowania w typowej instalacji. Zbyt mała wydajność, np. 180 Mg/h, również nie jest poprawna, bo choć maszyna wtedy „da radę”, to będzie pracować z dużym zapasem, co w praktyce oznacza niepotrzebną inwestycję i wyższe koszty eksploatacji. Częsty błąd polega na nieuwzględnieniu czasu pracy – należy zawsze podzielić całkowitą ilość materiału przez planowaną liczbę godzin, np. dobę. To naprawdę podstawowa zasada projektowania urządzeń w systemach transportu i przeróbki surowców stałych. Z mojego doświadczenia wynika, że osoby zaczynające pracę w branży często myślą, że większa wydajność to lepiej, jednak w rzeczywistości kluczowa jest precyzja dostosowania urządzeń do konkretnego zadania oraz zachowanie bezpieczeństwa i efektywności procesów. Właśnie dlatego należy pamiętać o takich obliczeniach przy każdym projektowaniu lub modernizacji ciągów technologicznych.