Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

W branży przeróbki węgla, każda klasa ziarnowa ma swoją precyzyjną nazwę i zastosowanie. Kęsy, kostka i groszek to sortymenty, które różnią się od orzecha przede wszystkim wielkością ziaren. Kęsy to największy sortyment, o frakcji zazwyczaj powyżej 100 mm, czasami nawet do 200 mm, stosowany głównie w dużych kotłowniach przemysłowych lub energetyce, gdzie wymaga się powolnego spalania dużych brył. Kostka to z kolei nieco mniejsze ziarna (w granicach 100-63 mm lub czasem 80-63 mm, zależnie od norm), również wykorzystywane w średnich i dużych kotłach. Co ważne, nazwy te nie są zamienne – to nie są tylko potoczne określenia, ale ściśle określone sortymenty według PN-82/G-97001 oraz innych norm branżowych. W przypadku klasy ziarnowej 80-25 mm jedyną poprawną nazwą jest orzech, bo groszek oznacza jeszcze drobniejszy materiał, najczęściej 31,5-6 mm albo nawet mniejsze. Typowym błędem jest utożsamianie orzecha z groszkiem, bo oba sortymenty trafiają do pieców domowych, ale to zupełnie inne frakcje i mają różne właściwości użytkowe. Złą praktyką w zakładzie przeróbczym byłoby wrzucanie do tego samego zbiornika np. kostki i orzecha – to źle wpływałoby na jednorodność produktu i późniejsze procesy spalania lub sprzedaży. Z mojego doświadczenia wynika, że nieuwaga w rozróżnieniu tych klas prowadzi do reklamacji ze strony klientów i strat finansowych, szczególnie wtedy, gdy odbiorca oczekuje konkretnego rozmiaru ziarna do swojego pieca. Dlatego tak ważne jest, by znać i stosować faktyczny podział sortymentów, a nie opierać się na potocznych skojarzeniach.