Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

W pytaniu o maszynę do wzbogacania grawitacyjnego można było łatwo się pomylić, jeśli ktoś nie rozróżnia podstawowych typów urządzeń wykorzystywanych w przeróbce kopalin. Nazwy takie jak Dorra, Krupp czy CDR – 8 mogą być mylące, bo brzmią dość technicznie, ale nie mają bezpośredniego związku z procesem wzbogacania grawitacyjnego. Dorra i Krupp to najczęściej urządzenia powiązane z innymi operacjami – Dorra pojawia się chociażby przy suszarniach czy piecach obrotowych, Krupp to gigant w zakresie kruszarek i rozdrabniania, a nie separacji grawitacyjnej. CDR – 8 z kolei bardziej kojarzy się z urządzeniami do przesiewania lub klasyfikacji, a nie typowymi wzbogacalniami pracującymi w oparciu o różnicę gęstości minerałów. Typowym błędem jest utożsamianie dużych, znanych marek maszyn z każdą możliwą operacją technologiczną albo sugerowanie się numeracją, która wydaje się „techniczna”. Tymczasem kluczem przy wzbogacaniu grawitacyjnym jest wykorzystanie urządzeń, które faktycznie potrafią rozdzielać składniki o różnej gęstości, jak stoły koncentracyjne, rynny spiralne czy właśnie Disa – 1. Dobre praktyki branżowe wymagają, żeby do każdego typu surowca i metody stosować właściwe urządzenia, bo inaczej efektywność procesu będzie niska, a straty duże. Moim zdaniem warto zawsze sprawdzać przeznaczenie maszyny i jej konstrukcję – nie każda maszyna z kopalni nadaje się do wzbogacania grawitacyjnego. Często spotykam się z sytuacją, że ktoś po prostu popełnia błąd przy pierwszym skojarzeniu nazwy, zamiast spojrzeć na faktyczną funkcję urządzenia w procesie technologicznym.