Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Często spotykam się z przekonaniem, że minerały takie jak gips czy kalcyt są najmiększe, co wynika głównie z tego, że są bardzo powszechne i łatwo się kruszą. Jednak w praktyce skala Mohsa bazuje na odporności na zarysowania, nie na łupliwości czy kruchości. Gips o twardości 2 i kalcyt o twardości 3 są wyraźnie twardsze od talku, bo na przykład paznokciem łatwo zarysować gips, a kalcyt już znacznie trudniej. Z kolei ortoklaz to zupełnie inna liga – twardość 6, więc bez odpowiedniego narzędzia trudno mu „zrobić krzywdę”. Typowym błędem jest mylenie pojęcia twardości z tym, jak łatwo coś się łamie lub sypie – w rzeczywistości chodzi właśnie o odporność na zarysowanie innym materiałem. Branżowe standardy jasno to określają, a w analizach laboratoryjnych zawsze zaczyna się właśnie od talku, który pod tym względem nie ma sobie równych – jest najmiększy i służy jako wzorzec. Zamiast patrzeć na to, jak minerał się zachowuje pod naciskiem czy uderzeniem, warto zawsze wrócić do podstaw – skala Mohsa jest o zarysowaniach, a nie o kruszeniu. W technologii przeróbki, dobór maszyn i parametrów pracy zależy od rzeczywistej twardości minerałów, a zbyt miękkie materiały jak talk czasem wręcz utrudniają procesy, bo się rozmazują, a nie miażdżą. Takie niuanse w rozumieniu właściwości minerałów są kluczowe dla bezpiecznego i efektywnego prowadzenia procesów przeróbczych, dlatego nie warto mylić tych pojęć.