Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Zdjęcie przedstawia urządzenie wykorzystywane w przesiewaniu, ale łatwo się pomylić, bo na pierwszy rzut oka konstrukcja może przypominać inne maszyny przeróbcze. Często myli się przesiewacze z kruszarkami, szczególnie jeśli nie zna się dobrze elementów charakterystycznych – kruszarki są masywniejsze, z mocniejszym napędem, a ich główną funkcją jest rozdrabnianie dużych kawałków skał do mniejszych. Kruszenie i mielenie polegają na fizycznym rozdrabnianiu materiału, natomiast przesiewanie to proces separacji bez zmiany wielkości cząstek, tylko dzielenie ich na frakcje. Mielenie realizuje się w młynach, które mają walce lub kule, a ich budowa oraz napęd zupełnie różnią się od przesiewaczy. Wzbogacanie natomiast to już bardziej złożony proces obejmujący rozdział na podstawie innych właściwości, np. gęstości, magnetyczności czy hydrofilowości, i wymaga specjalistycznych aparatów takich jak stoły, spirale czy flotatory. Typowym błędem jest też utożsamianie przesiewaczy z urządzeniami do wzbogacania, bo niektóre linie technologiczne mają podobne układy, lecz funkcje są różne. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepiej patrzeć na budowę – przesiewacze mają wyraźnie widoczne sita i układ do odprowadzania różnych frakcji. Branżowe standardy wyraźnie rozgraniczają te urządzenia według funkcji: przesiewanie to przede wszystkim separacja ziarnista, a nie rozdrabnianie czy chemiczne wzbogacanie. Podsumowując: żeby poprawnie rozpoznać maszynę, warto zwrócić uwagę na jej główne elementy robocze, sposób działania oraz miejsce w układzie technologicznym – to pozwala uniknąć takich pomyłek.