Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wydaje mi się, że często łatwo pomylić procesy mechaniczne z chemicznymi, zwłaszcza gdy mówimy o rozdrabnianiu nadawy. Zgniatanie, ścieranie oraz łupanie to typowe, wręcz sztandarowe przykłady mechanicznego rozdrabniania stosowanego w przeróbce kopalin stałych. Zgniatanie polega na ściskaniu materiału pomiędzy powierzchniami, prowadząc do jego rozdrobnienia na mniejsze kawałki – klasyczny przykład to kruszarki szczękowe albo walcowe. Ścieranie, jak samo słowo wskazuje, wykorzystuje tarcie pomiędzy ziarnami lub między ziarnami a powierzchnią maszyny – tu na myśl przychodzą młyny kulowe czy tarczowe. Z kolei łupanie to proces rozdzielania materiału wzdłuż naturalnych płaszczyzn osłabienia, co jest wykorzystywane przy przeróbce surowców łupkowych czy węgla. Typowym błędem jest zakładanie, że wszystkie procesy zachodzące w przeróbce to rozdrabnianie mechaniczne, ale to nie jest prawda – ługowanie to proces wyłącznie chemiczny. Nie powoduje on mechanicznego rozdrabniania nadawy, a jedynie selektywne rozpuszczanie określonych składników. Przez takie pomyłki można np. dobrać nieoptymalną technologię do danego surowca, co często kończy się stratą czasu i energii. Z mojego doświadczenia wynika, że warto zawsze analizować mechanizmy działania poszczególnych procesów: czy wykorzystują siły mechaniczne (jak zgniatanie czy ścieranie), czy może polegają na reakcjach chemicznych (jak ługowanie). W praktyce przemysłowej to rozróżnienie jest naprawdę kluczowe przy projektowaniu ciągów technologicznych.