Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wybór innego zakresu niż 5–15% to częsty błąd wynikający z nieznajomości specyfiki reakcji wybuchowej gazów palnych, takich jak metan. Zakresy 2–5% oraz 15–20% mogą wydawać się prawdopodobne, bo faktycznie metan już od bardzo niskich stężeń może być niebezpieczny, ale to nie wystarcza, by doszło do wybuchu. Przy stężeniu poniżej 5% metan nie ma jeszcze odpowiedniej ilości "paliwa" do zapoczątkowania gwałtownej reakcji spalania. To trochę jakby próbować rozpalić ognisko przy zbyt małej ilości drewna – nie zadziała, nawet jeśli ogień jest pod ręką. Z kolei przy stężeniach powyżej 15%, czyli np. 15–20% czy 20–50%, metan zaczyna "zagłuszać" tlen – jest go za dużo, a tlenu za mało, żeby reakcja wybuchowa się utrzymała. To może być mylące, bo intuicyjnie wydaje się, że im więcej gazu, tym większe ryzyko, ale w praktyce to właśnie mieszanki pośrednie są najgroźniejsze. Często spotyka się ten błąd u osób, które nie miały okazji pracować z systemami wykrywania metanu albo po prostu nie przeglądały wytycznych BHP – a tam jasno pisze się o tym zakresie. Poza tym, szersze zakresy (np. 20–50%) dotyczą innych typów gazów albo warunków, które w praktyce są rzadko spotykane w górnictwie czy przemyśle chemicznym. Moim zdaniem, zawsze warto pamiętać, że bezpieczeństwo opiera się głównie na znajomości tych podstawowych wartości i stosowaniu się do nich w codziennej pracy. Bagatelizowanie tych granic może prowadzić do tragicznych skutków, stąd taka precyzja w przepisach i procedurach przemysłowych.