Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wiele osób patrząc na takie tabelki, skupia się bardziej na zawartości składnika w koncentracie albo wybiera dzień, gdzie ta wartość jest najniższa, myśląc, że to właśnie wtedy metal został najbardziej „stracony”. Ale to nie do końca tak działa. Kluczowy tutaj jest uzysk składnika w koncentracie – to on wskazuje, jaki procent całkowitej ilości metalu udało się odzyskać. Jeśli uzysk jest wysoki (np. ponad 98%), oznacza to, że niemal cały metal znalazł się w koncentracie, a bardzo mało przeszło do odpadów. Z drugiej strony, przy niższym uzysku, nawet jeśli zawartość składnika w koncentracie jest wysoka, to w odpadach zostaje więcej cennego metalu, co jest niepożądane z punktu widzenia efektywności procesu. Częstym błędem jest mylenie zawartości procentowej w wyrobie z efektywnością odzysku – to dwie różne kwestie. W poniedziałek i środę uzysk był ponad 98%, więc strata metalu była minimalna. Wtorek i czwartek to już wartości około 90%, a więc prawie 10% metalu przepadło w odpadzie. Jednak to właśnie w czwartek była najniższa wartość uzysku – 90,01%, co czyni ten dzień najbardziej problematycznym pod względem strat. Typowym problemem jest też skupianie się na jednostkowych wartościach, zamiast spojrzeć na cały proces technologiczny i jego bilans. Dobre praktyki przemysłowe uczą, by zawsze porównywać uzysk i analizować, dlaczego w danym dniu proces mógł zawieść. Czasem przyczyną są zmienne parametry wsadu, innym razem awarie lub nieoptymalne ustawienia maszyn. Warto o tym pamiętać i zawsze dążyć do jak największego ograniczenia strat – to ważny element profesjonalnej przeróbki kopalin.