Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wybór innej odpowiedzi niż klasyfikator zwojowy często wynika z nieznajomości charakterystycznych cech i zasady działania tego typu urządzeń. Klasyfikator aerodynamiczny to zupełnie inna bajka – stosowany głównie do materiałów sypkich i pylistych, gdzie rozdział frakcji następuje na zasadzie różnic w oporze aerodynamicznym, a nie w środowisku wodnym. Takie urządzenia znajdziesz raczej w przemyśle cementowym albo w sortowniach pyłów, a nie w przeróbce żwirów czy rud. Klasyfikator fluidyzacyjny natomiast działa zupełnie inaczej – wykorzystuje zjawisko fluidyzacji, czyli unoszenia cząstek przez przepływającą przez nie ciecz lub gaz, co pozwala na separację drobnych lub lekkich cząstek. W praktyce klasyfikatory fluidyzacyjne stosuje się raczej przy rozdziale pyłów albo bardzo drobnych frakcji, nie zaś przy grubszych materiałach, gdzie klasyfikator zwojowy sprawdza się dużo lepiej. Klasyfikator korytowy to pojęcie trochę ogólne, bo koryto pojawia się w różnych rodzajach klasyfikatorów, jednak sam kształt koryta nie determinuje metody rozdziału – tu liczy się przede wszystkim mechanizm transportu materiału i sposób oddzielania frakcji. Typowym błędem jest skupienie się na wyglądzie urządzenia, zamiast przeanalizować, jak działa ślimak spiralny i dlaczego akurat taki układ świetnie radzi sobie z rozdziałem w osadzie wodnym. W praktyce rozpoznanie klasyfikatora zwojowego jest proste, wystarczy zwrócić uwagę na spiralę transportującą ziarna pod prąd cieczy. Moim zdaniem warto przestudiować schematy i animacje działania różnych klasyfikatorów, bo potem w pracy bardzo łatwo je pomylić – a to może prowadzić do poważnych błędów technologicznych.