Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Na przedstawionym rysunku widzimy krzywą, która obrazuje efektywność procesu wzbogacania kopalin, zestawiając uzysk kumulowany z wychodem kumulowanym. Wybór odpowiedzi Henry’ego, Halbicha lub Halla świadczy o nieporozumieniu co do zastosowania poszczególnych narzędzi analitycznych w przeróbce kopalin. Krzywa Henry’ego jest wykorzystywana głównie w kontekście praw sorpcji gazów i cieczy, na przykład podczas opisu równowagi pomiędzy fazą gazową a ciekłą – nie ma zastosowania w analizie rozdziału produktów wzbogacania. Krzywa Halbicha natomiast, choć pojawia się w literaturze dotyczącej procesów separacyjnych, dotyczy innego układu parametrów i nie odnosi się do klasycznej oceny efektywności wzbogacania. Krzywa Halla związana jest z efektami elektromagnetycznymi i nie występuje w analizie procesów mechaniczno-przeróbczych kopalin. Typowym błędem jest kierowanie się podobnie brzmiącymi nazwiskami lub skojarzeniami z innymi dziedzinami, zwłaszcza gdy nazwy te są obecne w wielu gałęziach nauki. W praktyce, dla oceny skuteczności rozdziału podczas wzbogacania, stosuje się właśnie krzywą Mayera – to ona pozwala porównać rzeczywisty przebieg procesu z modelem idealnym i wychwycić ewentualne straty lub ograniczenia technologiczne. Warto zawsze zwracać uwagę na kontekst – tu analizujemy układ związany z uzyskiem i wychodem, co jednoznacznie wskazuje na klasyczną analizę wzbogacania według Mayera.