Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wiele osób myli pojęcia związane z odwadnianiem odpadów poflotacyjnych i wskazuje urządzenia, które albo w ogóle nie służą do tego celu, albo wykonują zupełnie inną funkcję w procesie przeróbki kopalin. Przykładowo, stożki klasyfikujące są wykorzystywane głównie do klasyfikacji cząstek na podstawie ich wielkości i ciężaru właściwego, nie zaś do efektywnego usuwania wody z osadów – tutaj rozdzielamy frakcje ziarnowe, a nie odwadniamy materiał. Odpylacze pulsacyjne z kolei faktycznie są urządzeniami do oddzielania cząstek stałych, ale z powietrza, a nie z zawiesin wodnych. To typowy błąd – łatwo zasugerować się nazwą, jednak odpylanie i odwadnianie to zupełnie inne procesy (pierwszy dotyczy powietrza, drugi cieczy). Osadzarki wibracyjne też brzmią jak coś, co mogłoby „osadzać”, ale w praktyce są to maszyny wykorzystywane do sortowania materiału według wielkości i gęstości, a nie do separacji wody od osadu. Z mojego doświadczenia wynika, że największe pomyłki biorą się z nieznajomości specyfiki odpadów poflotacyjnych – są one bardzo drobnoziarniste, więc wymagają precyzyjnych urządzeń jak prasy filtracyjne. Wybór nieodpowiedniego urządzenia prowadzi nie tylko do niskiej wydajności, ale też do problemów środowiskowych i technologicznych. W przeróbce węgla prasę filtracyjną uważa się za podstawowy sprzęt do odwadniania tego typu odpadów, bo radzi sobie z gęstymi, mulistymi zawiesinami, czego inne urządzenia nie potrafią osiągnąć. Dlatego kluczowe jest rozróżnianie ról poszczególnych maszyn i prawidłowe ich stosowanie zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi.