Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Często spotykam się z przekonaniem, że magnetyt można odzyskiwać w wielu różnych urządzeniach stosowanych w zakładach przeróbki, jednak jest to podejście uproszczone i może prowadzić do kosztownych pomyłek. Na przykład zagęszczacze, choć rzeczywiście służą do oddzielania faz (np. zagęszczania zawiesin), nie mają mechanizmu selektywnej separacji magnetycznych cząstek od cieczy ciężkiej, więc nie radzą sobie z efektywnym odzyskiem magnetytu. Ich zadaniem jest przede wszystkim oddzielenie wody od zawiesiny mineralnej, ale przy tak drobnych, a jednocześnie ciężkich cząstkach jak magnetyt, efektywność jest bardzo niska, a straty spore. Osadniki z kolei wykorzystywane są do sedymentacji, czyli opadania cząstek pod wpływem grawitacji. W przypadku magnetytu, którego cząsteczki są często bardzo drobne, sedymentacja jest niewystarczająca i duża część magnetytu trafiłaby do odpadu, co jest nie do zaakceptowania w profesjonalnej przeróbce. Wirówki natomiast, choć dobrze sprawdzają się przy odwadnianiu czy rozdziale faz o znacznie różniącej się gęstości, nie są zoptymalizowane pod kątem odzysku materiałów o właściwościach magnetycznych. W praktyce można by je teoretycznie zastosować, ale efektywność będzie dużo niższa i nie ma tego efektu selektywności, co w rekuperatorach. Bardzo często spotyka się błędny pogląd, że każde urządzenie separujące da radę odzyskać magnetyt – tymczasem tylko rekuperatory oferują specjalistyczną separację opartą o właściwości magnetyczne, która jest wydajna i ekonomiczna. Właśnie dlatego rekuperatory są zawsze obecne w nowoczesnych liniach technologicznych do wzbogacania na cieczach ciężkich i w dokumentacji branżowej zaleca się ich stosowanie jako podstawowego rozwiązania.