Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wiele osób błędnie sądzi, że pylica może być wywołana przez działanie gazów, oparów czy kwasów – to dość typowe nieporozumienie, szczególnie jeśli nie miało się zbyt dużo praktyki w środowisku przemysłowym. Gazy i opary, choć potrafią być niebezpieczne i powodować własne, poważne schorzenia układu oddechowego (np. zatrucia, oparzenia chemiczne, uszkodzenia błon śluzowych), nie prowadzą do charakterystycznych zmian w miąższu płuc typowych dla pylicy. Kwasów raczej się nie wdycha w postaci aerozolu na tyle długo i w takich ilościach, by powodowały one przewlekłe choroby tego typu – one raczej wywołują ostre podrażnienia lub chemiczne zapalenia dróg oddechowych. Opary natomiast to najczęściej lotne związki chemiczne, które działają drażniąco, ale nie odkładają się w płucach w postaci stałych cząstek. Największym problemem są drobne cząstki pyłu, które mogą być wdychane przez lata – i niestety, organizm nie radzi sobie z ich usuwaniem, przez co dochodzi do nieodwracalnych zmian. Moim zdaniem, to dosyć podchwytliwy temat: łatwo pomylić różne zagrożenia chemiczne i fizyczne, bo każdy z tych czynników wywołuje własny zestaw schorzeń zawodowych. Dlatego tak ważne jest rozróżnianie mechanizmów działania poszczególnych zagrożeń. Do tego w przemyśle górniczym i przeróbczym stosuje się osobne procedury ochronne dla pyłów i osobne dla gazów czy par. To tylko potwierdza, jak różne są skutki kontaktu z tymi substancjami. W praktyce, jedynie przewlekłe narażenie na pyły prowadzi do rozwoju pylicy – gazy, opary i kwasy wymagają innego podejścia do ochrony pracownika.