Ten rysunek faktycznie przedstawia szczelinowy dzielnik próbek, co w praktyce jest bardzo ważnym urządzeniem stosowanym w laboratoriach i zakładach przeróbczych. Szczelinowe dzielniki próbek umożliwiają równomierne i powtarzalne dzielenie próbki materiału sypkiego na mniejsze, reprezentatywne części. Z mojego doświadczenia wynika, że użycie szczelinowego dzielnika to jedna z najpewniejszych metod, gdy zależy nam na eliminacji błędów wynikających z ręcznego pobierania próbek. Dzięki regularnemu rozdzielaniu materiału przez odpowiednio rozmieszczone szczeliny, każda podpróbka ma identyczne szanse zawierać reprezentatywne frakcje całości – to kluczowe przy późniejszych analizach laboratoryjnych. W praktyce spotyka się je np. przy badaniu węgla, rud metali, żwirów i różnego rodzaju kruszyw. Branżowe normy, jak choćby PN-ISO 13909 czy PN-EN 932-1, zalecają stosowanie właśnie takich dzielników do przygotowywania prób do analiz. Moim zdaniem, kto choć raz spróbował ręcznie podzielić większą próbkę i porównał wyniki z podziałem szczelinowym, od razu zobaczy przewagę tej metody. Warto pamiętać, że prawidłowe próbkowanie to podstawa wszelkich wiarygodnych wyników laboratoryjnych, więc wybór odpowiedniego urządzenia jest tu kluczowy.
Na przedstawionym rysunku nie widzimy mechanicznego przesiewacza, obrotowego dzielnika próbek ani pomniejszacza klapkowego, mimo że te urządzenia są dość często spotykane w zakładach przeróbczych i laboratoriach. Mechaniczny przesiewacz służy do rozdziału ziaren według wielkości, a jego działanie opiera się na drganiach lub ruchach oscylacyjnych, które zmuszają materiał do przechodzenia przez sita o określonych oczkach – na rysunku brak jest charakterystycznych sit czy napędu mechanicznego, więc wyklucza to taką odpowiedź. Obrotowe dzielniki próbek mają najczęściej wirujące elementy, które równomiernie kierują materiał do podziału na kilka strumieni, co zupełnie nie pasuje do widocznego tu kaskadowego układu szczelin. Pomniejszacz klapkowy natomiast wykorzystuje klapki czy zapadki do okresowego przechwytywania części próbki podczas jej przepływu, czego również tutaj nie widać – nie ma bowiem charakterystycznych ruchomych elementów, które co jakiś czas przechwytują strumień materiału. Typowym błędem jest utożsamianie wszelkich urządzeń podziałowych z przesiewaczami lub dzielnikami obrotowymi, głównie przez powierzchowność i pobieżne skojarzenia. W praktyce, kluczowe jest zwracanie uwagi na zasadę działania i geometrię urządzenia – szczelinowy dzielnik próbek to prosta, ale bardzo skuteczna konstrukcja, gdzie materiał sypki jest dzielony na równe porcje przez system szczelin ułożonych naprzemiennie, co zapewnia dobrą reprezentatywność każdej podpróbki. Kierowanie się wyłącznie wyglądem zewnętrznym, bez analizy funkcji, często prowadzi do błędnych wniosków. Warto pamiętać, że prawidłowe rozpoznanie urządzenia jest podstawą doboru właściwej metody pobierania i przygotowywania próbki, a to ma ogromny wpływ na jakość końcowych analiz.
