Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Zawiesiny mineralne w przeróbce kopalin można rozdzielać na różne sposoby, jednak nie każde urządzenie nadaje się do sedymentacji grawitacyjnej. Wirówka odwadniająca czy sito odśrodkowe to przykłady sprzętu, które wykorzystują siły odśrodkowe, a nie grawitację, co jest zasadniczą różnicą. W przypadku wirówek, ruch obrotowy generuje znacznie wyższą siłę niż grawitacja i dzięki temu efektywniej oddziela nawet bardzo drobne cząstki, które grawitacja by nie wytrąciła – to już zupełnie inna kategoria procesów, zaliczana raczej do odwirowywania niż sedymentacji. Z kolei sito odśrodkowe działa na podobnej zasadzie – tu cząstki są wyrzucane na zewnątrz bębna pod wpływem siły odśrodkowej, a nie opadają naturalnie, jak w sedymentacji grawitacyjnej. Sita łukowe natomiast przeznaczone są głównie do mechanicznego oddzielania substancji stałych od cieczy poprzez przesiewanie, a nie do sedymentacji jako takiej – ciecz przenika przez szczeliny sita, a cząstki stałe pozostają na powierzchni. Typowym błędem jest mylenie urządzeń służących do mechanicznego oddzielania (jak sita czy wirówki) z urządzeniami do sedymentacji, bo oba procesy prowadzą do rozdziału faz, ale korzystają z różnych sił fizycznych. W praktyce najczęściej spotykane urządzenie do sedymentacji grawitacyjnej to właśnie osadnik promieniowy – działa on bez udziału sił odśrodkowych czy przesiewania, wykorzystuje spokojne warunki i czas, by cząstki osiadały dzięki własnemu ciężarowi. Ta różnica jest zasadnicza nie tylko z punktu widzenia technologii, ale też zużycia energii i kosztów eksploatacji. Moim zdaniem warto zapamiętać, że wszędzie tam, gdzie mówimy o sedymentacji grawitacyjnej, podstawowym urządzeniem zawsze będzie osadnik, a nie wirówka czy sita, które są przypisane do innych etapów przeróbki.