Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wybierając inne opcje niż przenośniki taśmowe, łatwo się pomylić, myśląc o transporcie na mniejszą skalę albo o innych materiałach. Przenośniki ślimakowe są rzeczywiście stosowane w przemyśle, ale raczej do transportu materiałów sypkich o mniejszych frakcjach, takich jak popiół, miał czy nawet cement. Nie poradzą sobie z dużą ilością grubego węgla na długich dystansach, a ich wydajność jest mocno ograniczona w porównaniu z przenośnikami taśmowymi. Rurociągi polimerowe bywają używane do przemieszczania szlamów lub drobnych zawiesin, czasem w procesach flotacji albo odwadniania, ale nigdy nie spotkałem się z sytuacją, żeby masowy, suchy węgiel brunatny trafiał do elektrowni rurociągiem – to po prostu niepraktyczne, nieopłacalne i technicznie trudne do zrealizowania ze względu na ścieralność i ryzyko zapychania. Ładowarki łyżkowe mają zupełnie inne zastosowanie: służą do załadunku, przeładunku na krótkim odcinku czy obsługi placów składowych, ale nie do ciągłego, zautomatyzowanego transportu na skalę przemysłową – nawet największe ładowarki nie sprostają takiemu zadaniu logistycznemu. Typowym błędem jest tu przenoszenie rozwiązań z innych branż albo z mniejszych zakładów na wielkoskalowy przemysł energetyczny. Branżowe standardy i praktyka pokazują, że tam, gdzie liczy się wydajność, niezawodność i niskie koszty eksploatacji, dominują przenośniki taśmowe. Warto więc pamiętać, że dobór urządzenia transportowego zawsze zależy od ilości, charakterystyki surowca oraz wymaganej ciągłości procesu i nie każde uniwersalne narzędzie zda egzamin w przypadku węgla brunatnego.