Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Często można spotkać się z opinią, że montaż dodatkowego zgarniacha, zwiększenie jego długości albo zmniejszenie średnicy koryta może wpłynąć na wydajność zagęszczacza promieniowego Dorra. Takie podejścia jednak nie rozwiązują sedna problemu, jakim jest efektywność procesu rozdziału fazy stałej od cieczy. Dodatkowy zgarniać, choć teoretycznie zwiększa powierzchnię zbierania osadu, raczej tylko komplikuje mechanikę i może prowadzić do powstawania martwych stref lub nawet uszkodzeń mechanicznych. Z kolei wydłużenie zgarniacha nie przyspieszy sedymentacji, bo to nie od jego długości zależy, jak szybko cząstki opadają, a od warunków przepływu w zbiorniku i powierzchni efektywnego opadania. Zmniejszenie średnicy koryta zmniejszy przepustowość urządzenia i wręcz pogorszy warunki przepływu, co może prowadzić do przeciążenia zagęszczacza albo przelewania się cieczy z zawiesiną. Typowym błędem myślowym jest tu skupienie się na mechanicznych elementach urządzenia, podczas gdy kluczowe jest zwiększenie powierzchni opadania, co osiąga się właśnie przez instalację lamel. To one realnie skracają czas opadania cząstek i poprawiają rozdział, a nie zmiana konstrukcji zgarniacha czy koryta. W branżowych standardach i wytycznych do modernizacji zagęszczaczy wyraźnie wskazuje się, że największy wzrost wydajności uzyskuje się właśnie przez systemy lamelowe, nie przez mechaniczne przeróbki zgarniacha czy geometrii koryta. Tak więc patrząc praktycznie, warto od razu sięgnąć po dobrze udokumentowane rozwiązania, zamiast próbować modyfikować urządzenie niezgodnie z zasadami hydrodynamiki i sedymentacji.