Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że każda z wymienionych maszyn może służyć do transportu różnych materiałów, ale różnica między transportem przerywanym a ciągłym jest tutaj kluczowa. Zarówno rurociągi polipropylenowe, przenośniki taśmowe, jak i zgrzebłowe to typowe rozwiązania do transportu ciągłego – materiał przemieszcza się przez nie bez przerw, w jednym, nieprzerwanym strumieniu. Przenośniki taśmowe są niezastąpione w dużych zakładach przemysłowych, gdzie liczy się wydajność, a ruch materiału musi być płynny i kontrolowany przez całą dobę. Podobnie przenośniki zgrzebłowe – stosuje się je tam, gdzie wymagane jest przemieszczanie materiału na zamkniętych trasach, często w tunelach albo pod ziemią, bez konieczności przerywania procesu. Rurociągi polipropylenowe natomiast wykorzystywane są w transporcie mieszanin wodnych, szlamów lub cieczy zawierających drobiny, ale także opierają się na zasadzie ciągłego przepływu. Wybierając takie odpowiedzi, można łatwo popełnić błąd, myląc elastyczność i uniwersalność tych urządzeń z zasadą ich działania. Tymczasem transport przerywany to taki, w którym ruch materiału odbywa się w partiach i z wyraźnymi przerwami pomiędzy cyklami pracy – właśnie jak w przypadku ładowarek łyżkowych. Typowym błędem jest utożsamianie mobilności czy możliwości stosowania maszyny w różnych miejscach z transportem przerywanym, podczas gdy decydujący jest sposób przekazywania materiału. W praktyce wybór maszyny zależy od ciągłości procesu technologicznego i wymogów konkretnego stanowiska. Stąd ważne jest, by znać charakterystykę każdej technologii transportu i umieć przyporządkować ją do odpowiedniego typu pracy. Opieranie się tylko na nazwie lub ogólnym wyglądzie urządzenia prowadzi często do nieporozumień, a w przemyśle przeróbczym takie szczegóły decydują o efektywności i bezpieczeństwie.