Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Często zdarza się, że infradźwięki są mylone z dźwiękami słyszalnymi lub ultradźwiękami, a to potrafi prowadzić do sporych nieporozumień w praktyce przemysłowej. Dźwięki słyszalne dla człowieka mieszczą się w zakresie od około 20 Hz do 20 000 Hz – wszystko, co poniżej tej dolnej granicy, czyli poniżej 20 Hz, to już infradźwięki. Niektórzy myślą, że skoro w zakładzie słychać jakieś "buczenie" czy niskie tony, to mogą to być infradźwięki, ale w rzeczywistości te najniższe infradźwięki są dla naszych uszu po prostu niesłyszalne. Typowym błędem jest założenie, że każde drganie czy hałas jest od razu słyszalny, a prawda jest taka, że bardzo wiele z nich pozostaje poza naszym zakresem percepcji. Z kolei ultradźwięki to dźwięki powyżej 20 000 Hz, używane np. w diagnostyce ultrasonograficznej, a nie mające nic wspólnego z infradźwiękami powstającymi w halach zakładów przeróbczych. Jeśli ktoś myli je z infradźwiękami, to prawdopodobnie nie miał jeszcze okazji zobaczyć, jak bardzo różne są ich źródła i skutki dla zdrowia. Co więcej, nie istnieje coś takiego jak słyszalne dla człowieka infradźwięki – sama definicja mówi, że jeśli to infradźwięk, to nie jest słyszalny. W praktyce przemysłowej trzeba znać różnicę, bo środki ochrony przed hałasem nie zawsze są skuteczne wobec infradźwięków. Z mojego doświadczenia wynika, że osoby ignorujące temat wpływu niskich częstotliwości często skarżą się na złe samopoczucie w pracy – i zwykle nie kojarzą tego z infradźwiękami. Dlatego właśnie tak ważne jest rozumienie podstaw akustyki technicznej, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa w zakładach przetwarzających kopaliny.