Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

W przeróbce kopalin często można się pomylić, bo wiele cech ziaren mineralnych wpływa na wybór odpowiednich metod rozdzielania, ale nie każda właściwość ma znaczenie akurat w przypadku wzbogacania magnetycznego. Przenikalność dielektryczna to parametr związany z reakcją materiału na pole elektryczne i jest istotna w metodach rozdziału opartych na polu elektrostatycznym – przykładowo przy separacji minerałów na separatorach elektrostatycznych, gdzie różnice ładunków powierzchniowych albo przewodnictwa elektrycznego mają kluczowe znaczenie. Zwilżalność dotyczy wyciągania minerałów przez flotację – tam liczy się, które ziarna lepiej „trzymają się” pęcherzyków powietrza lub powierzchni cieczy, a nie to, jak reagują na pole magnetyczne. Z kolei gęstość jest podstawą klasycznych procesów grawitacyjnych, takich jak stoły wstrząsane, spirale czy osadzarki, gdzie rozdział bazuje na różnicy masy właściwej ziaren. Często spotyka się błędne założenie, że każda metoda rozdziału opiera się na gęstości albo zwilżalności, bo to są najbardziej intuicyjne właściwości, ale w przypadku separacji magnetycznej liczy się wyłącznie podatność magnetyczna. Z mojego doświadczenia wynika, że wiele osób myli te terminy, bo procesy sąsiadują w jednym zakładzie, ale każda z tych metod ma swoją unikalną podstawę fizyczną i do wzbogacania magnetycznego trzeba pamiętać tylko o tej podatności, a nie żadnej innej cesze fizycznej.