Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Obliczenie ilości zużywanych mielników w procesie rozdrabniania rudy to jedno z kluczowych zagadnień w praktyce zakładów przeróbczych. Często błędy w tym zakresie wynikają z niepoprawnej interpretacji jednostek, pomylenia norm zużycia albo mechanicznego przeliczania wartości bez weryfikacji sensu otrzymanego wyniku. Jednym z najczęstszych nieporozumień jest traktowanie wartości 0,8 kg/Mg jako wartości na całą produkcję, a nie na każdą tonę rudy. Innym błędem bywa pomnożenie przez zły współczynnik lub – całkiem typowo – przeoczenie konwersji jednostek masy, np. z kilogramów na megagramy (Mg). Zbyt wysokie wyniki (jak 2,90 Mg czy 2,63 Mg) mogą sugerować, że ktoś pomnożył liczbę ton przez kilogramy bez podziału przez tysiąc albo nie zamienił końcowego wyniku na Mg. Z kolei bardzo niskie wartości (np. 1,30 Mg) pojawiają się, gdy ktoś przez pomyłkę wykorzystał niepełną ilość rudy do wyliczenia lub nie uwzględnił całodobowej produkcji. Takie drobne potknięcia mogą wydawać się błahe, ale w praktyce prowadzą do poważnych niedoszacowań w planowaniu produkcji, zakupów mielników czy harmonogramów przeglądów. Moim zdaniem najlepiej zawsze rozpisywać krok po kroku, co i jak liczymy, żeby nie zgubić się w jednostkach ani proporcjach. Dobre praktyki branżowe zalecają właśnie taką precyzję i skrupulatność na każdym etapie planowania procesu rozdrabniania. Bez poprawnych obliczeń zużycia materiałów eksploatacyjnych cały proces może przestać być opłacalny – i tu leży sedno sprawy.