Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Analizując ten wykres, łatwo pomylić pojęcia związane z wybuchowością metanu i tlenu, szczególnie jeśli nie ma się jeszcze dużego doświadczenia w branży. Zakreskowany obszar nie określa ani mieszaniny niewybuchowej, ani granicy niewybuchowości tlenu, ani też trójkąta wybuchowości tlenu. W rzeczywistości chodzi tu wyłącznie o metan, bo to właśnie jego obecność w połączeniu z odpowiednią ilością tlenu stwarza szczególnie niebezpieczne warunki. Częsty błąd polega na założeniu, że to tlen jest głównym czynnikiem wybuchowości – w praktyce jednak, jeśli nie ma odpowiedniego stężenia metanu, nawet wysoki poziom tlenu nie grozi wybuchem. Z kolei samo stwierdzenie o mieszaninie niewybuchowej jest zbyt ogólne – ten zakreskowany fragment to właśnie obszar najwyższego ryzyka, czyli tam, gdzie mieszanina gazów jest najbardziej wybuchowa. Granica niewybuchowości tlenu to zupełnie inne zagadnienie, które ma znaczenie np. w procesach technologicznych, gdzie brakuje tlenu i nie zachodzi spalanie, ale tutaj skupiamy się na konkretnym problemie wybuchowości metanu. Typowym błędem bywa też utożsamianie trójkąta wybuchowości z tlenem – w praktyce taki trójkąt nie funkcjonuje w odniesieniu do tlenu, bo to substancja wspomagająca spalanie, a nie palna. W branży górniczej i przeróbczej od lat przywiązuje się ogromną wagę do właściwego rozpoznawania tych stref, bo od tego zależy bezpieczeństwo ludzi i sprzętu. Dlatego tak ważne jest precyzyjne rozróżnianie tych pojęć i patrzenie na wykresy z perspektywy praktyka, nie tylko teoretyka.