Przy pozyskiwaniu którego produktu pasiecznego wykorzystuje się impulsy elektryczne?
A. Mleczka pszczelego.
B. Jadu pszczelego.
C. Obnóży pyłkowych.
D. Kitu pszczelego.
Do pozyskiwania jadu pszczelego faktycznie wykorzystuje się impulsy elektryczne i to jest najczęściej stosowana metoda na świecie. Polega to na tym, że na wylotku ula lub przy wejściu umieszcza się specjalną ramkę z cienkimi drucikami pod napięciem o bardzo niskiej wartości (zwykle kilka woltów), żeby nie zrobić krzywdy pszczołom. Kiedy pszczoły stykają się z drutami, dostają lekki impuls, co prowokuje je do wydzielania jadu przez żądło. Ten jad osadza się na szklanej płytce pod drutami, gdzie zasycha i potem można go zebrać. Przemysł farmaceutyczny i kosmetyczny bardzo ceni jad pszczeli za jego właściwości – jest używany do produkcji leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych i nawet w kosmetykach przeciwzmarszczkowych. Trzeba mieć ogromne doświadczenie i zachować pełne BHP, bo zbyt częste lub zbyt mocne impulsy mogą zaszkodzić rodzinie pszczelej. Moim zdaniem, ta technika pokazuje, jak można nowoczesną technologię połączyć z tradycyjną gospodarką pasieczną. Warto dodać, że w Polsce, zgodnie z zaleceniami branżowymi, pozyskiwanie jadu pszczelego powinno odbywać się wyłącznie przez osoby przeszkolone, bo to jednak praca z groźną substancją i wymaga nie tylko wiedzy, ale i wyczucia. Oczywiście trzeba zawsze dbać o dobrostan pszczół – nie wolno przesadzać z częstotliwością takiego pozyskiwania.
Wiele osób błędnie zakłada, że do pozyskiwania takich produktów jak kit pszczeli, obnóża pyłkowe czy mleczko pszczele można stosować impulsy elektryczne, jednak w praktyce żadna z tych metod nie wykorzystuje prądu. Kit pszczeli, nazywany też propolisem, zbiera się zazwyczaj mechanicznie, przez zeskrobywanie go z ramek lub specjalnych siatek, które pszczoły wypełniają tym lepkim materiałem. Nie ma tu żadnej potrzeby stosowania bodźców elektrycznych, bo pszczoły produkują kit naturalnie, by uszczelniać ul, a jego zbieranie odbywa się wyłącznie ręcznie. Obnóża pyłkowe to nic innego jak pyłek kwiatowy zlepiony przez pszczoły w kulki i przynoszony do ula na odnóżach. Ich pozyskiwanie polega na założeniu specjalnej poławiaczki pyłku przy wejściu do ula, która mechanicznie strąca te kulki z odnóży wracających pszczół. Jest to proces całkowicie bierny, nie wiąże się z żadnymi bodźcami elektrycznymi ani chemicznymi. Z kolei mleczko pszczele zbiera się bezpośrednio z komórek plastra, gdzie jest gromadzone przez młode pszczoły karmicielki. Jest to bardzo delikatny proces wymagający precyzyjnych narzędzi, delikatności i doświadczenia. Niestety, czasem można się pomylić, bo wszystkie wymienione produkty są cenne i wymagają specjalnych technik pozyskiwania, ale tylko w przypadku jadu pszczelego wykorzystuje się impulsy elektryczne. Najczęstszym błędem myślowym jest tu utożsamianie nowoczesnych technologii z każdą formą pozyskiwania produktów pszczelich, podczas gdy branżowe standardy mówią jasno – prąd stosuje się tylko do stymulowania pszczół do wydzielania jadu. Z mojego doświadczenia wynika, że warto zawsze sprawdzać, które techniki zostały potwierdzone przez praktyków i literaturę branżową, żeby uniknąć takich pomyłek.