W części B akt osobowych pracodawca powinien przechowywać
A. umowę o zakazie konkurencji po rozwiązaniu stosunku pracy.
B. świadectwo pracy z poprzedniego miejsca zatrudnienia.
C. umowę o pracę oraz informację o warunkach zatrudnienia.
D. oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę.
Opracowane na podstawie zadania CKE, styczeń 2018 (arkusz A.65-X-18.01): Kwoty, stawki i terminy zaktualizowane do przepisów obowiązujących w 2026 r.
W części B akt osobowych przechowuje się dokumenty dotyczące nawiązania stosunku pracy oraz przebiegu zatrudnienia pracownika, dlatego umowa o pracę i informacja o warunkach zatrudnienia pasują tu najlepiej. To są podstawowe dokumenty kadrowe, które pokazują, na jakich zasadach pracownik został zatrudniony: stanowisko, wymiar czasu pracy, wynagrodzenie, miejsce wykonywania pracy, termin rozpoczęcia pracy oraz dodatkowe warunki wynikające z przepisów Kodeksu pracy. Informacja o warunkach zatrudnienia jest szczególnie ważna praktycznie, bo pracownik powinien wiedzieć m.in. jakie ma normy czasu pracy, zasady wypłaty wynagrodzenia, długość okresu wypowiedzenia czy przysługujący urlop. Z mojego doświadczenia łatwo tu o pomyłkę, bo wszystkie dokumenty kadrowe wydają się podobne, ale w aktach osobowych liczy się moment i cel powstania dokumentu. Dobra praktyka w kadrach jest taka, żeby część B traktować jako historię aktywnego zatrudnienia: zawarcie umowy, zmiany warunków, aneksy, zakres obowiązków, potwierdzenia zapoznania się z regulaminami i podobne dokumenty.
W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie części akt osobowych według funkcji dokumentu, a nie tylko według tego, że dokument dotyczy pracownika. Świadectwo pracy z poprzedniego miejsca zatrudnienia nie dokumentuje przebiegu aktualnego stosunku pracy u danego pracodawcy. Jest ono zbierane przed zatrudnieniem lub przy przyjmowaniu do pracy, na przykład po to, żeby ustalić staż pracy, uprawnienia urlopowe albo inne prawa pracownicze. Dlatego taki dokument kojarzy się raczej z częścią A akt osobowych, czyli dokumentami związanymi z ubieganiem się o zatrudnienie i przyjęciem pracownika. Umowa o zakazie konkurencji po rozwiązaniu stosunku pracy też nie należy do części B, mimo że może być podpisana w czasie zatrudnienia. Jej istota dotyczy okresu po ustaniu stosunku pracy, więc w praktyce kadrowej wiąże się z dokumentacją dotyczącą zakończenia zatrudnienia. Podobnie oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę dotyczy ustania stosunku pracy, a nie jego bieżącego przebiegu. Taki dokument powinien być przechowywany w części C, razem z innymi dokumentami związanymi z rozwiązaniem lub wygaśnięciem umowy. Typowy błąd polega na wrzucaniu wszystkich dokumentów pracowniczych do jednej grupy, bo każdy z nich jakoś dotyczy zatrudnienia. W aktach osobowych trzeba jednak patrzeć bardziej technicznie: część A to etap przed zatrudnieniem, część B to nawiązanie i przebieg zatrudnienia, a część C to zakończenie stosunku pracy. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które w kadrach naprawdę warto zapamiętać, bo porządek w aktach osobowych ułatwia kontrole, archiwizację i szybkie odszukanie właściwych dokumentów.