Którą miesięczną kwotę kosztów uzyskania przychodu ze stosunku pracy należy przyjąć do ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dla pracownika dojeżdżającego do pracy z innej miejscowości (jedna umowa o pracę)?
A. 250,00 zł
B. 300,00 zł
C. 200,00 zł
D. 139,06 zł
Opracowane na podstawie zadania CKE, czerwiec 2015 (arkusz A.65-X-15.05): Kwoty, stawki i terminy zaktualizowane do przepisów obowiązujących w 2026 r.
W tej sytuacji do listy płac przyjmuje się 300,00 zł miesięcznych kosztów uzyskania przychodu. Wynika to z zasad rozliczania przychodów ze stosunku pracy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Pracownik ma jedną umowę o pracę, ale dojeżdża do zakładu pracy z innej miejscowości niż ta, w której znajduje się miejsce wykonywania pracy, więc można zastosować podwyższone pracownicze koszty uzyskania przychodu. Ważne jest też to, że pracownik nie powinien otrzymywać dodatku za rozłąkę, bo wtedy podwyższone koszty nie przysługują. W praktyce kadrowo-płacowej oznacza to, że przy obliczaniu zaliczki na PIT od wynagrodzenia brutto, po potrąceniu składek społecznych finansowanych przez pracownika, pomniejsza się przychód właśnie o 300,00 zł. To wpływa na podstawę opodatkowania, a więc często też na kwotę zaliczki podatkowej. Dla jednej umowy roczny limit takich kosztów wynosi 3 600,00 zł. Moim zdaniem to jeden z tych tematów, które warto dobrze zapamiętać, bo w listach płac pojawia się bardzo często i łatwo pomylić kwotę podstawową z podwyższoną.
W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie zwykłych i podwyższonych kosztów uzyskania przychodu ze stosunku pracy. Kwota 250,00 zł dotyczy standardowej sytuacji, czyli pracownika zatrudnionego na jednej umowie o pracę, który mieszka w tej samej miejscowości, w której znajduje się zakład pracy albo miejsce wykonywania pracy. Jeżeli jednak pracownik dojeżdża z innej miejscowości, przepisy pozwalają zastosować wyższe koszty, czyli 300,00 zł miesięcznie. I właśnie ten szczegół zmienia odpowiedź. W praktyce błąd często bierze się z tego, że ktoś pamięta podstawową kwotę kosztów pracowniczych, ale nie zauważa informacji o dojeździe. Kwoty 200,00 zł i 139,06 zł nie są aktualnymi miesięcznymi kosztami dla opisanej sytuacji. Szczególnie 139,06 zł może się kojarzyć ze starszymi przepisami, bo takie wartości występowały kiedyś w rozliczeniach pracowniczych, ale obecnie nie stosuje się ich do bieżącego ustalania zaliczki PIT w takim przypadku. Kwota 200,00 zł też nie odpowiada ani standardowym, ani podwyższonym kosztom pracowniczym przy jednej umowie o pracę. Z mojego doświadczenia najbezpieczniej jest przy takich zadaniach najpierw ustalić trzy rzeczy: czy chodzi o stosunek pracy, ile jest umów oraz czy pracownik mieszka poza miejscowością pracy. Dopiero potem wybiera się właściwą kwotę do listy płac. Tu warunki prowadzą do 300,00 zł, a nie do niższych albo historycznych stawek.