Osoba fizyczna, prowadząca działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych zgodnie ze skalą podatkową i jednocześnie pracująca na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, powinna rozliczyć się z urzędem skarbowym z tytułu rocznego podatku dochodowego od osób fizycznych na formularzu
W tej sytuacji właściwym formularzem jest PIT-36, bo podatnik osiąga przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych według skali podatkowej. To jest kluczowe. Umowa o pracę w pełnym wymiarze czasu nie zmienia formularza na PIT-37, ponieważ działalność gospodarcza rozliczana według skali wymaga samodzielnego wykazania przychodów, kosztów, dochodu albo straty oraz zaliczek na podatek. W praktyce taka osoba bierze dane z księgi przychodów i rozchodów albo innej ewidencji podatkowej, a dodatkowo przepisuje przychody ze stosunku pracy z informacji PIT-11 otrzymanej od pracodawcy. Wszystko trafia do jednego zeznania PIT-36. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych zasad przy rozliczeniach rocznych: o formularzu decyduje nie tylko to, że ktoś pracuje na etacie, ale też źródło przychodów i forma opodatkowania działalności. Dobra praktyka jest taka, żeby przed wysyłką zeznania sprawdzić zgodność zaliczek wpłaconych w ciągu roku, koszty uzyskania przychodów, składki ZUS i zdrowotne oraz ewentualne ulgi. PIT-36 jest więc formularzem dla podatnika bardziej samodzielnego rozliczeniowo, a nie tylko dla osoby, za którą wszystko rozlicza płatnik.
Najczęstsza pomyłka w tym pytaniu polega na tym, że ktoś widzi umowę o pracę i od razu kojarzy ją z PIT-37. Rzeczywiście, PIT-37 jest typowy dla pracowników, zleceniobiorców czy emerytów, czyli osób, za które zaliczki na podatek oblicza i pobiera płatnik, na przykład pracodawca. Ale tutaj występuje jeszcze działalność gospodarcza opodatkowana według skali podatkowej. To zmienia całą sytuację, bo przedsiębiorca sam ustala podstawę opodatkowania, sam oblicza zaliczki i wykazuje wynik działalności w zeznaniu rocznym. Dlatego potrzebny jest PIT-36, nawet jeśli etat jest na pełny wymiar czasu pracy. Pełny etat może mieć znaczenie przy ubezpieczeniach społecznych, ale nie decyduje o wyborze formularza rocznego PIT.
PIT-28 dotyczy co do zasady przychodów opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, czyli innej formy opodatkowania niż zasady ogólne według skali. Gdy przedsiębiorca rozlicza koszty uzyskania przychodów i oblicza dochód, nie idzie w PIT-28, tylko w PIT-36. Z kolei PIT-16A wiąże się z kartą podatkową i rozliczeniem składki zdrowotnej w tej specyficznej formie opodatkowania, a nie z klasyczną działalnością na skali. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać prostą zasadę: etat samodzielnie najczęściej oznacza PIT-37, ale etat plus działalność gospodarcza na skali oznacza PIT-36. W rozliczeniach podatkowych takie drobne rozróżnienia są ważne, bo błędny formularz może spowodować konieczność korekty zeznania i niepotrzebne zamieszanie z urzędem skarbowym.
PIT-28 dotyczy co do zasady przychodów opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, czyli innej formy opodatkowania niż zasady ogólne według skali. Gdy przedsiębiorca rozlicza koszty uzyskania przychodów i oblicza dochód, nie idzie w PIT-28, tylko w PIT-36. Z kolei PIT-16A wiąże się z kartą podatkową i rozliczeniem składki zdrowotnej w tej specyficznej formie opodatkowania, a nie z klasyczną działalnością na skali. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać prostą zasadę: etat samodzielnie najczęściej oznacza PIT-37, ale etat plus działalność gospodarcza na skali oznacza PIT-36. W rozliczeniach podatkowych takie drobne rozróżnienia są ważne, bo błędny formularz może spowodować konieczność korekty zeznania i niepotrzebne zamieszanie z urzędem skarbowym.