W tabeli scharakteryzowano wybrane deklaracje podatkowe. Podatnik, zatrudniony na podstawie umowy o pracę rozliczający się wspólnie z małżonkiem prowadzącym działalność gospodarczą (opodatkowaną na zasadach ogólnych zgodnie ze skalą podatkową), powinien złożyć do Urzędu Skarbowego zeznanie na formularzu i w terminie
| PIT 36 | Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/ poniesionej straty z pozarolniczej działalności gospodarczej. |
| PIT 37 | Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/ poniesionej straty ze stosunku pracy i umów o dzieło i zlecenia. |
| CIT 8 | Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/ poniesionej straty przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych. |
| CIT 2 | Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/ poniesionej straty przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych i opłacającego zaliczki na podatek na zasadach ogólnych. |
A. CIT 2 do 20 danego miesiąca za miesiąc poprzedni
B. PIT 36 do końca kwietnia danego roku za rok poprzedni
C. CIT 8 do końca kwietnia danego roku za rok poprzedni
D. PIT 37 do końca kwietnia danego roku za rok poprzedni
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2014 (arkusz A.65-X-14.01).
W tej sytuacji właściwy jest formularz PIT-36 składany do końca kwietnia danego roku za rok poprzedni, czyli w praktyce najczęściej do 30 kwietnia. Jeżeli ten dzień wypada w sobotę lub święto, termin przesuwa się na najbliższy dzień roboczy. Kluczowe jest tu to, że małżonek prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych według skali podatkowej. Taki dochód rozlicza się właśnie w PIT-36, nawet jeśli drugi małżonek ma tylko dochody z umowy o pracę. PIT-37 byłby odpowiedni głównie wtedy, gdy podatnik uzyskuje dochody rozliczane przez płatnika, czyli na przykład z etatu, zlecenia czy emerytury, i nie prowadzi działalności gospodarczej opodatkowanej skalą. Przy wspólnym rozliczeniu małżonków wybiera się formularz pasujący do pełnej sytuacji podatkowej obojga, a nie tylko do jednej osoby. Z mojego doświadczenia to częsty błąd w testach: ktoś widzi „umowa o pracę” i od razu myśli PIT-37, a trzeba doczytać całość. Dobra praktyka jest taka, żeby przed wyborem zeznania sprawdzić źródła przychodów, formę opodatkowania działalności i termin ustawowy złożenia deklaracji.
Wybór formularza w tym zadaniu nie zależy wyłącznie od tego, że jeden z małżonków pracuje na umowę o pracę. To jest właśnie typowa pułapka. Dochody pracownika faktycznie bardzo często trafiają do PIT-37, bo pracodawca jako płatnik pobiera zaliczki i wystawia informację PIT-11. Jednak wspólne zeznanie małżonków obejmuje ich łączną sytuację podatkową, a tutaj drugi małżonek prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną według skali podatkowej. Taki przypadek wymaga formularza PIT-36, bo jest to zeznanie stosowane między innymi przy działalności gospodarczej rozliczanej na zasadach ogólnych. Mylenie PIT-36 z PIT-37 wynika zwykle z patrzenia tylko na źródło przychodu jednej osoby, a w praktyce księgowej trzeba patrzeć na całość rozliczenia rodzinnego. Formularze CIT w ogóle nie pasują do tej sytuacji, ponieważ CIT dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, na przykład spółek z o.o. czy spółek akcyjnych, a nie osoby fizycznej pracującej na etacie ani przedsiębiorcy rozliczającego PIT. CIT-8 jest rocznym zeznaniem podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, więc jego termin i zakres nie mają tu zastosowania. CIT-2 kojarzy się z rozliczaniem zaliczek w podatku dochodowym od osób prawnych, ale również nie dotyczy małżonków będących osobami fizycznymi. Moim zdaniem najlepiej zapamiętać prostą zasadę: działalność gospodarcza osoby fizycznej na skali podatkowej oznacza co do zasady PIT-36, a termin rocznego zeznania to koniec kwietnia za poprzedni rok podatkowy.