Spółka z o.o. REMIX posiada budowlę o wartości początkowej 1 200 000 zł. Dotychczasowe umorzenie budowli wynosi 400 000 zł. Całkowita powierzchnia budowli wynosi 2 000 m², w tym powierzchnia użytkowa 1 800 m². Podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości będzie
| Fragment ustawy o podatkach i opłatach lokalnych | |
| (...) Art.4 | |
| 1. | Podstawę opodatkowania stanowi: 1) dla gruntów – powierzchnia; 2) dla budynków lub ich części – powierzchnia użytkowa; 3) dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 4-6 – wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczenia amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych – ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. |
| (...) | |
A. wartość początkowa 1 200 000 zł.
B. powierzchnia użytkowa 1 800 m².
C. wartość bieżąca 800 000 zł.
D. powierzchnia całkowita 2 000 m².
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2014 (arkusz A.65-X-14.05).
Podstawą opodatkowania jest wartość początkowa budowli, czyli 1 200 000 zł. Wynika to wprost z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Dla budowli związanych z działalnością gospodarczą nie patrzymy na metry kwadratowe, tylko na wartość przyjmowaną dla celów amortyzacji w podatku dochodowym. Co ważne, ta wartość jest niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne. Dlatego dotychczasowe umorzenie 400 000 zł nie obniża podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości. W księgach rachunkowych wartość netto tej budowli może wynosić 800 000 zł, ale dla tego podatku liczy się wartość początkowa 1 200 000 zł. W praktyce księgowej trzeba więc umieć odróżnić wartość bilansową netto od podstawy podatku od nieruchomości. Moim zdaniem to jeden z tych tematów, gdzie łatwo się złapać na automatycznym liczeniu amortyzacji, a tutaj ustawodawca wyraźnie mówi: bez pomniejszania o odpisy. Dobra praktyka to sprawdzić kartę środka trwałego, wartość początkową oraz status obiektu jako budowli, bo przy budynku zasady byłyby już inne.
W tym zadaniu najważniejsze jest rozróżnienie budynku i budowli. Dla budynków albo ich części podstawą opodatkowania jest powierzchnia użytkowa, więc 1 800 m² mogłoby pasować, ale tylko wtedy, gdy pytanie dotyczyłoby budynku. Tu wyraźnie mowa o budowli, a przy budowlach związanych z działalnością gospodarczą ustawa wskazuje wartość przyjętą dla amortyzacji, bez pomniejszania jej o odpisy amortyzacyjne. Dlatego powierzchnia użytkowa ani powierzchnia całkowita nie mają tutaj znaczenia dla wyliczenia podstawy podatku. To typowy błąd, bo w podatku od nieruchomości często kojarzy się metry kwadratowe, ale nie każda kategoria majątku jest rozliczana w ten sposób. Nieprawidłowe jest też przyjęcie wartości bieżącej 800 000 zł. Taka kwota wynikałaby z prostego działania: 1 200 000 zł minus 400 000 zł umorzenia. Ma to sens przy analizie wartości netto środka trwałego w ewidencji, ale nie przy ustalaniu podstawy opodatkowania budowli. Ustawa mówi o wartości stanowiącej podstawę amortyzacji, niepomniejszonej o odpisy. Z mojego doświadczenia uczniowie często mieszają pojęcia: wartość początkowa, wartość netto, umorzenie i podstawa opodatkowania. W księgowości to są powiązane, ale jednak różne rzeczy. Przy podatku od nieruchomości trzeba najpierw ustalić rodzaj przedmiotu opodatkowania, a dopiero potem dobrać właściwą podstawę: powierzchnię dla gruntów i budynków, a wartość początkową dla budowli.