Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która 17 marca 2017 roku złożyła w urzędzie skarbowym zeznanie podatkowe CIT-8 informujące o wysokości dochodu osiągniętego w 2016 roku, ma obowiązek przechowywać to zeznanie
A. do 31 grudnia 2022 r.
B. do 31 marca 2022 r.
C. do 31 grudnia 2021 r.
D. do 31 marca 2021 r.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz A.65-X-18.01).
Termin do 31 grudnia 2022 r. wynika z zasady przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zeznanie CIT-8 za 2016 r. zostało złożone 17 marca 2017 r., ale dla przechowywania dokumentu kluczowy jest nie sam dzień złożenia deklaracji, tylko termin płatności podatku za dany rok. Dla spółki z o.o. mającej rok podatkowy równy kalendarzowemu CIT-8 za 2016 r. należało złożyć i rozliczyć zasadniczo do 31 marca 2017 r. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się po 5 latach, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Skoro termin płatności przypadł w 2017 r., liczymy 5 lat od końca 2017 r., czyli do 31 grudnia 2022 r. W praktyce księgowej oznacza to, że zeznanie CIT-8, potwierdzenie jego wysłania, ewentualne UPO, załączniki oraz dokumentację powiązaną z rozliczeniem warto trzymać co najmniej do tej daty. Moim zdaniem dobrą praktyką jest nie usuwać takich dokumentów od razu pierwszego dnia po terminie, szczególnie gdy była kontrola, korekta deklaracji albo jakieś postępowanie, bo wtedy terminy mogą się trochę skomplikować.
Przy tym pytaniu łatwo pomylić kilka różnych dat: dzień złożenia deklaracji, koniec roku podatkowego, termin zapłaty podatku i koniec okresu przedawnienia. Właśnie z tego biorą się odpowiedzi wskazujące 31 marca albo zbyt wczesny 31 grudnia. Sam fakt, że CIT-8 został złożony 17 marca 2017 r., nie oznacza, że dokument trzeba przechowywać tylko przez 5 lat od tej konkretnej daty. Przepisy podatkowe nie liczą okresu przechowywania deklaracji w taki prosty sposób, czyli od dnia nadania lub złożenia formularza. Liczy się okres przedawnienia zobowiązania podatkowego, a ten jest powiązany z terminem płatności podatku i końcem roku kalendarzowego, w którym ten termin upłynął. Dla CIT za 2016 r. termin rozliczenia przypadał w 2017 r., najczęściej do 31 marca 2017 r. Następnie trzeba dojść do końca tego roku, czyli do 31 grudnia 2017 r., i dopiero od tego momentu odliczyć 5 lat. To prowadzi do 31 grudnia 2022 r. Daty marcowe typu 31 marca 2021 r. albo 31 marca 2022 r. są typowym skutkiem liczenia pięciu lat od końca roku podatkowego albo od terminu złożenia zeznania, ale bez zastosowania zasady końca roku kalendarzowego. Z kolei 31 grudnia 2021 r. jest o rok za wcześnie, bo pomija fakt, że termin płatności podatku był w 2017 r., a nie w 2016 r. W dokumentacji księgowej i podatkowej lepiej przyjąć podejście ostrożne: deklaracje, księgi, dowody księgowe i potwierdzenia wysyłki przechowuje się tak, żeby w razie kontroli dało się spokojnie odtwórczo pokazać całe rozliczenie. To niby drobiazg, ale w praktyce robi dużą różnicę.