Które przychody nie są podatkowymi przychodami danego okresu ewidencjonowanymi w podatkowej księdze przychodów i rozchodów?
A. Otrzymane odsetki za opóźnienie w zapłacie należności za sprzedane towary.
B. Kary umowne naliczone kontrahentom, lecz nieotrzymane.
C. Przychody ze sprzedaży towarów.
D. Otrzymane odsetki od środków zgromadzonych na rachunku bankowym.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2017 (arkusz A.65-X-17.06).
Kary umowne naliczone kontrahentom, lecz jeszcze nieotrzymane, nie są podatkowym przychodem danego okresu ujmowanym w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. W praktyce chodzi o to, że samo wystawienie noty obciążeniowej albo zapisanie w systemie, że kontrahent ma zapłacić karę, nie zawsze oznacza jeszcze przychód podatkowy do wpisania w KPiR. Przy karach umownych bardzo ważny jest moment faktycznego otrzymania pieniędzy. Dopiero gdy środki wpłyną na rachunek albo zostaną realnie uregulowane, powstaje przychód podatkowy. Moim zdaniem to jeden z tych tematów, gdzie łatwo pomylić logikę księgową z podatkową, bo człowiek widzi należność i od razu chce ją zaksięgować jako przychód. Dobra praktyka jest taka, żeby do KPiR wpisywać przychody zgodnie z zasadami podatkowymi, a nie tylko na podstawie samego naliczenia. Przykład: firma naliczyła kontrahentowi 2 000 zł kary za opóźnienie w dostawie. Jeżeli kontrahent jeszcze nie zapłacił, kwota ta nie zwiększa przychodów podatkowych tego okresu. Gdy zapłata faktycznie wpłynie, wtedy należy ją ująć jako pozostały przychód. To pomaga uniknąć zawyżenia podstawy opodatkowania i późniejszych korekt, które bywają dość uciążliwe.
W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie, czy mamy do czynienia z przychodem należnym, przychodem otrzymanym, czy tylko z kwotą naliczoną, która jeszcze nie została zapłacona. Przychody ze sprzedaży towarów co do zasady są podatkowymi przychodami działalności gospodarczej i ujmuje się je w KPiR zgodnie z zasadami właściwymi dla sprzedaży. Nie trzeba czekać wyłącznie na fizyczny wpływ pieniędzy, bo przy sprzedaży towarów znaczenie ma powstanie przychodu należnego, zwykle powiązane z wydaniem towaru, wykonaniem świadczenia albo wystawieniem dokumentu sprzedaży. Dlatego traktowanie sprzedaży jako czegoś, co nie jest przychodem podatkowym danego okresu, byłoby dużym błędem praktycznym.
Odsetki od środków zgromadzonych na rachunku bankowym też mogą być przychodem podatkowym, jeżeli rachunek jest związany z działalnością gospodarczą. Ważne jest jednak, że mówimy o odsetkach otrzymanych, czyli takich, które bank faktycznie dopisał do rachunku. Podobnie odsetki za opóźnienie w zapłacie należności za sprzedane towary, jeśli zostały otrzymane, stanowią przychód. Typowy błąd polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich odsetek, kar i należności ubocznych. A tu diabeł tkwi w szczegółach, jak to często w podatkach bywa.
Nieprawidłowy wniosek pojawia się wtedy, gdy ktoś zakłada, że każda naliczona kwota automatycznie trafia do KPiR jako przychód. Przy karach umownych naliczonych kontrahentowi, ale jeszcze nieotrzymanych, nie ma jeszcze podatkowego przychodu danego okresu. Sama nota księgowa lub wezwanie do zapłaty nie wystarczy. W ewidencji podatkowej trzeba zachować ostrożność i patrzeć na moment powstania przychodu według przepisów, a nie tylko według intuicji czy wewnętrznego zestawienia należności.
Odsetki od środków zgromadzonych na rachunku bankowym też mogą być przychodem podatkowym, jeżeli rachunek jest związany z działalnością gospodarczą. Ważne jest jednak, że mówimy o odsetkach otrzymanych, czyli takich, które bank faktycznie dopisał do rachunku. Podobnie odsetki za opóźnienie w zapłacie należności za sprzedane towary, jeśli zostały otrzymane, stanowią przychód. Typowy błąd polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich odsetek, kar i należności ubocznych. A tu diabeł tkwi w szczegółach, jak to często w podatkach bywa.
Nieprawidłowy wniosek pojawia się wtedy, gdy ktoś zakłada, że każda naliczona kwota automatycznie trafia do KPiR jako przychód. Przy karach umownych naliczonych kontrahentowi, ale jeszcze nieotrzymanych, nie ma jeszcze podatkowego przychodu danego okresu. Sama nota księgowa lub wezwanie do zapłaty nie wystarczy. W ewidencji podatkowej trzeba zachować ostrożność i patrzeć na moment powstania przychodu według przepisów, a nie tylko według intuicji czy wewnętrznego zestawienia należności.