Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, dokonuje rocznego rozliczenia podatku, sporządzając deklarację
A. PIT-37
B. PIT-36
C. PIT-11
D. PIT-28
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2022 (arkusz A.65-SG-22.06).
Deklaracja PIT-28 jest właściwa dla przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą, jeżeli wybrał opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W tym modelu podatku kluczowy jest przychód, a nie dochód, czyli co do zasady nie odejmuje się kosztów uzyskania przychodu tak jak przy skali podatkowej czy podatku liniowym. Przedsiębiorca prowadzi ewidencję przychodów, stosuje odpowiednią stawkę ryczałtu, np. zależnie od rodzaju usług lub sprzedaży, a potem wykazuje te dane właśnie w PIT-28. Moim zdaniem to jedna z tych deklaracji, które warto dobrze kojarzyć, bo w praktyce księgowej bardzo często myli się ją z PIT-36. PIT-28 służy do rocznego rozliczenia ryczałtu, obejmuje też informacje o odliczeniach, zapłaconych zaliczkach lub ryczałcie miesięcznym czy kwartalnym. Dobrą praktyką jest sprawdzenie, czy stawka ryczałtu pasuje do faktycznego rodzaju działalności według przepisów, bo zła stawka może potem narobić kłopotu przy kontroli. Aktualnie takie zeznanie składa się co do zasady do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, razem z innymi rocznymi PIT-ami.
W tym pytaniu łatwo pomylić formularze, bo wszystkie oznaczenia zaczynają się od PIT, ale każdy z nich ma zupełnie inne zastosowanie. PIT-36 kojarzy się z działalnością gospodarczą i to skojarzenie samo w sobie nie jest głupie, tylko trzeba doprecyzować formę opodatkowania. Ten formularz stosuje się głównie przy rozliczeniu według skali podatkowej, gdy podatnik sam oblicza podatek, np. z działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych. Nie jest to jednak formularz dla ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Tutaj podstawą jest przychód i specjalne stawki ryczałtu, dlatego używa się PIT-28. PIT-11 też bywa mylący, bo często pojawia się przy rozliczeniach rocznych, ale to nie jest zeznanie roczne przedsiębiorcy. To informacja sporządzana przez płatnika, na przykład pracodawcę lub zleceniodawcę, o osiągniętych przychodach, pobranych zaliczkach i składkach. Podatnik wykorzystuje PIT-11 do wypełnienia swojego zeznania, ale sam PIT-11 nie jest deklaracją, którą przedsiębiorca składa jako roczne rozliczenie ryczałtu. PIT-37 dotyczy najczęściej osób uzyskujących przychody rozliczane za pośrednictwem płatnika, czyli na przykład pracowników, zleceniobiorców albo emerytów. Nie pasuje do sytuacji, w której przedsiębiorca sam rozlicza podatek z działalności gospodarczej na ryczałcie. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś wybiera najbardziej znany formularz albo ten, który widział przy własnym rozliczeniu pracowniczym. W księgowości trzeba jednak zawsze najpierw ustalić źródło przychodu i formę opodatkowania, a dopiero potem dobrać właściwy formularz. W tym przypadku właściwym wyborem jest PIT-28, bo to formularz przypisany do ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.