Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz składkę na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych od wynagrodzenia pracownika.
| Składniki wynagrodzenia Stefana Wilka – wiek 42 lata | |
| Miesięczne wynagrodzenie zasadnicze | 4 900,00 zł |
| Zasiłek chorobowy | 300,00 zł |
| Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych | 600,00 zł |
A. 5,20 zł
B. 4,90 zł
C. 5,80 zł
D. 5,50 zł
Opracowane na podstawie zadania CKE, styczeń 2018 (arkusz A.65-X-18.01): Kwoty, stawki i terminy zaktualizowane do przepisów obowiązujących w 2026 r.
W tym zadaniu kluczowe jest ustalenie podstawy naliczenia składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, czyli FGŚP. Składka ta jest finansowana przez pracodawcę i co do zasady liczona od tych składników, które stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Do podstawy wchodzą więc wynagrodzenie zasadnicze 4 900,00 zł oraz dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych 600,00 zł. Zasiłek chorobowy 300,00 zł nie jest tutaj doliczany, bo zasiłki z ubezpieczenia społecznego nie stanowią podstawy składek emerytalno-rentowych. Podstawa wynosi więc 4 900,00 zł + 600,00 zł = 5 500,00 zł. Stawka FGŚP wynosi 0,10%, więc 5 500,00 zł × 0,10% = 5,50 zł. Moim zdaniem to dobry przykład, bo pokazuje typową pułapkę z list płac: nie wszystko, co pracownik dostaje w miesiącu, automatycznie wchodzi do podstawy składek. W praktyce kadrowo-płacowej zawsze trzeba oddzielić wynagrodzenie za pracę od świadczeń z ubezpieczenia społecznego, bo inaczej deklaracje ZUS i koszty pracodawcy będą naliczone źle.
Przy obliczaniu składki na FGŚP najczęściej błąd bierze się z niewłaściwego ustalenia podstawy wymiaru. Nie wystarczy zsumować wszystkich kwot wypłaconych pracownikowi w danym miesiącu, bo zasiłek chorobowy ma inny charakter niż wynagrodzenie za pracę. Jest to świadczenie z ubezpieczenia społecznego, a nie składnik wynagrodzenia stanowiący podstawę składek emerytalnych i rentowych. Dlatego doliczenie 300,00 zł zasiłku do podstawy prowadziłoby do wyniku 5,80 zł, czyli zawyżenia składki. Z drugiej strony, pominięcie dodatku za godziny nadliczbowe też jest błędne, bo dodatek za nadgodziny jest normalnym przychodem ze stosunku pracy i powinien wejść do podstawy. Gdyby ktoś liczył tylko od pensji zasadniczej 4 900,00 zł, otrzymałby 4,90 zł, ale taka podstawa jest zaniżona. Wynik 5,20 zł zwykle pojawia się przy częściowym mieszaniu zasad, na przykład przy przypadkowym przyjęciu 5 200,00 zł jako podstawy albo odjęciu niewłaściwego składnika. W kadrach i płacach dobra praktyka jest taka: najpierw klasyfikujemy składniki listy płac, potem ustalamy podstawę, a dopiero na końcu stosujemy stawkę. Tutaj podstawa to 4 900,00 zł + 600,00 zł = 5 500,00 zł, a składka FGŚP przy stawce 0,10% wynosi 5,50 zł. Wiek 42 lata nie powoduje w tym przykładzie zwolnienia z opłacania składki, więc nie należy go traktować jako podstawy do wyłączenia pracownika z FGŚP.