Jan Kruk nabył w kwietniu bieżącego roku prawo do zasiłku chorobowego. W okresie od 10 do 15 kwietnia przebywał w domu na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby (grypa). Podstawa wymiaru świadczenia, ustalona w oparciu o przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi z ostatnich 12 miesięcy poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy wynosi 5 400,00 zł. Oblicz wysokość zasiłku chorobowego brutto przysługującego pracownikowi.
A. 864,00 zł
B. 900,00 zł
C. 720,00 zł
D. 1 080,00 zł
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2016 (arkusz A.65-X-16.05).
W tym zadaniu kluczowe są trzy elementy: podstawa wymiaru zasiłku, liczba dni niezdolności do pracy oraz procent zasiłku chorobowego. Podstawa została już podana jako 5 400,00 zł, więc nie trzeba jej dodatkowo pomniejszać ani przeliczać z wynagrodzenia. Przy zasiłku chorobowym miesięczną podstawę dzieli się przez 30, niezależnie od tego, ile dni ma konkretny miesiąc. Dzienna podstawa wynosi więc 5 400,00 zł : 30 = 180,00 zł. Choroba zwykła, czyli np. grypa i pobyt w domu, daje standardowo 80% podstawy. Za jeden dzień przysługuje 180,00 zł × 80% = 144,00 zł. Zwolnienie trwało od 10 do 15 kwietnia włącznie, czyli 6 dni: 10, 11, 12, 13, 14 i 15 kwietnia. Ostatecznie 144,00 zł × 6 dni = 864,00 zł brutto. Moim zdaniem najważniejsze praktyczne skojarzenie jest takie: przy świadczeniach chorobowych zawsze liczymy dni kalendarzowe, a nie tylko robocze. W kadrach i płacach to częsty haczyk, bo osoba może chorować także w sobotę, niedzielę albo święto i te dni też wchodzą do okresu zasiłkowego. W praktyce warto też najpierw sprawdzić, czy chodzi o wynagrodzenie chorobowe czy zasiłek chorobowy z ubezpieczenia społecznego, ale sama metoda ustalenia stawki dziennej przy takim przykładzie prowadzi właśnie do kwoty 864,00 zł brutto.
Nieprawidłowe wyniki zwykle biorą się z pominięcia jednego z etapów obliczenia albo z błędnego ustalenia liczby dni zwolnienia. W przypadku świadczeń chorobowych nie liczymy zasiłku bezpośrednio jako pełnej miesięcznej podstawy za fragment miesiąca według dni roboczych. Trzeba najpierw wyznaczyć stawkę dzienną przez podzielenie podstawy przez 30. To jest stała zasada stosowana przy zasiłkach, nawet jeżeli kwiecień ma 30 dni, luty 28, a maj 31. Tutaj 5 400,00 zł : 30 daje 180,00 zł za dzień podstawy. Następnie trzeba zastosować właściwy procent świadczenia. Zwykła choroba, taka jak grypa, bez pobytu w szpitalu w szczególnych przypadkach, bez wypadku w drodze do pracy, bez ciąży i bez dawcy komórek czy narządów, daje zasadniczo 80% podstawy. Jeżeli ktoś przyjmie 100%, otrzyma 1 080,00 zł za 6 dni, ale to byłoby właściwe tylko w szczególnych sytuacjach przewidzianych przepisami. Drugi częsty błąd to liczenie okresu od 10 do 15 kwietnia jako 5 dni, a nie 6. W kadrach liczy się dni kalendarzowe objęte zwolnieniem lekarskim, razem z pierwszym i ostatnim dniem. Stąd wyniki 720,00 zł albo 900,00 zł mogą wynikać z pominięcia jednego dnia albo z połączenia błędnej liczby dni z błędnym procentem świadczenia. Dobra praktyka płacowa jest prosta: najpierw sprawdzić rodzaj niezdolności do pracy, potem policzyć dni kalendarzowe, następnie ustalić stawkę dzienną i dopiero na końcu przemnożyć przez procent oraz liczbę dni. Wtedy rachunek jest spójny i wychodzi 864,00 zł brutto.