Które zeznanie powinien złożyć podatnik rozliczający się z urzędem skarbowym z tytułu podatku dochodowego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?
A. PIT-16A
B. PIT-28
C. PIT-37
D. PIT-4R
Pytanie z egzaminu CKE, październik 2016 (arkusz A.65-X-16.08).
W przypadku podatnika, który rozlicza podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, właściwym zeznaniem rocznym jest PIT-28. To formularz przeznaczony właśnie do wykazania przychodów opodatkowanych ryczałtem, czyli bez klasycznego rozliczania kosztów uzyskania przychodów. W praktyce składają go np. przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą na ryczałcie, osoby osiągające przychody z najmu prywatnego opodatkowanego ryczałtem, a także niektóre osoby rozliczające sprzedaż przetworzonych produktów rolnych, jeśli spełniają warunki ustawowe. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: ryczałt od przychodów ewidencjonowanych = PIT-28. W dobrej praktyce księgowej trzeba też pilnować, czy podatnik prowadzi ewidencję przychodów, stosuje właściwą stawkę ryczałtu, np. 3%, 5,5%, 8,5%, 12% albo inną zależnie od rodzaju działalności, oraz czy poprawnie wykazuje zapłacone zaliczki lub ryczałt miesięczny albo kwartalny. PIT-28 nie służy do rozliczania dochodów z pracy na etacie ani do rozliczeń płatnika za pracowników. To zeznanie podatnika, który sam rozlicza swój przychód objęty ryczałtem. W dokumentacji warto zachować ewidencję przychodów, dowody sprzedaży, potwierdzenia wpłat podatku i ewentualne informacje o odliczeniach, bo urząd skarbowy może o to zapytać.
Przy tym pytaniu łatwo pomylić różne formularze podatkowe, bo wszystkie zaczynają się od PIT, ale każdy z nich ma zupełnie inne zastosowanie. PIT-16A kojarzy się z uproszczoną formą opodatkowania, ale dotyczy podatników rozliczających się kartą podatkową, a dokładniej informacji o zapłaconej i odliczonej składce zdrowotnej w określonych stanach prawnych. Nie jest to zeznanie dla ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Typowy błąd polega tu na wrzucaniu wszystkich uproszczonych form opodatkowania do jednego worka: karta podatkowa i ryczałt to nie to samo, mimo że oba rozwiązania są prostsze niż zasady ogólne. PIT-37 jest formularzem znanym większości osób, bo służy głównie do rozliczania dochodów uzyskanych za pośrednictwem płatnika, np. z umowy o pracę, zlecenia, emerytury albo renty. Jeżeli pracodawca pobiera zaliczki na podatek i wystawia PIT-11, to bardzo często kończy się właśnie na PIT-37. Ale przedsiębiorca lub wynajmujący rozliczający ryczałt nie używa tego formularza do wykazania przychodów ryczałtowych. PIT-4R to jeszcze inna sprawa, bo jest deklaracją roczną płatnika o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy, składaną np. przez pracodawcę do urzędu skarbowego. To nie jest zeznanie roczne podatnika o jego własnych przychodach. Z mojego doświadczenia najlepsza metoda nauki to patrzeć, kto składa formularz i z jakiego tytułu: podatnik na ryczałcie składa PIT-28, pracownik zwykle PIT-37, płatnik zaliczek PIT-4R, a karta podatkowa ma własne odrębne formularze. Takie rozróżnienie bardzo pomaga w praktycznej pracy księgowej i ogranicza ryzyko złożenia złej deklaracji.