W przedsiębiorstwie koszty wydziałowe rozliczane są proporcjonalnie do kosztów bezpośrednich. Oblicz wielkość kosztów wydziałowych przypadających na zlecenie I oraz zlecenie II.
| Pozycje kalkulacyjne | Koszty ogółem | Koszty przypadające na zlecenie I | Koszty przypadające na zlecenie II |
|---|---|---|---|
| Materiały bezpośrednie | 120 000,00 | 84 000,00 | 36 000,00 |
| Płace bezpośrednie | 70 000,00 | 42 000,00 | 28 000,00 |
| Razem koszty bezpośrednie | 190 000,00 | 126 000,00 | 64 000,00 |
| Koszty wydziałowe | 57 000,00 | ? | ? |
A. Zlecenie I 37 800,00 zł, zlecenie II 19 200,00 zł
Dobrze. Wskaźnik to 57 000 / 190 000 = 0,3, więc zlecenie I dostaje 126 000 × 0,3 = 37 800 zł, a zlecenie II 64 000 × 0,3 = 19 200 zł.
B. Zlecenie I 19 200,00 zł, zlecenie II 37 800,00 zł
Źle. Kwoty są prawidłowe, ale zamieniono je między zleceniami, a większe koszty bezpośrednie ma zlecenie I.
C. Zlecenie I 39 900,00 zł, zlecenie II 17 100,00 zł
Źle. Taki podział wynika z rozliczenia kosztów wydziałowych proporcjonalnie do płac, a nie do kosztów bezpośrednich.
D. Zlecenie I 17 100,00 zł, zlecenie II 39 900,00 zł
Źle. Ten wariant zamienia zlecenia i dodatkowo rozlicza koszty według płac zamiast według kosztów bezpośrednich.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2025 (arkusz A.36-SG-25.01).
Na zlecenie I przypada 37 800,00 zł, a na zlecenie II 19 200,00 zł kosztów wydziałowych. Przy rozliczaniu kosztów pośrednich najpierw oblicza się wskaźnik narzutu: koszty wydziałowe dzieli się przez podstawę rozliczenia, tu przez koszty bezpośrednie. 57 000 zł podzielone przez 190 000 zł daje 0,3, czyli 30%. Następnie wskaźnik mnoży się przez koszty bezpośrednie każdego zlecenia: 126 000 zł razy 0,3 to 37 800 zł, a 64 000 zł razy 0,3 to 19 200 zł. Suma 57 000 zł zgadza się z kosztami ogółem.
To kalkulacja zleceniowa, stosowana przy produkcji na indywidualne zamówienia. Do zapamiętania: wskaźnik narzutu równa się kosztom pośrednim podzielonym przez podstawę, a koszt zlecenia równa się podstawie zlecenia razy wskaźnik.
To kalkulacja zleceniowa, stosowana przy produkcji na indywidualne zamówienia. Do zapamiętania: wskaźnik narzutu równa się kosztom pośrednim podzielonym przez podstawę, a koszt zlecenia równa się podstawie zlecenia razy wskaźnik.
Wybór jednej z pozostałych par wynika zwykle z użycia niewłaściwej podstawy albo z zamiany zleceń miejscami. Gdy podstawą rozliczenia są płace bezpośrednie, wskaźnik wynosi 57 000 zł podzielone przez 70 000 zł, a zlecenie I otrzymuje 39 900 zł. Zadanie wyraźnie każe jednak rozliczać koszty proporcjonalnie do kosztów bezpośrednich, czyli do sumy materiałów i płac. Para z 19 200 zł dla zlecenia I ma prawidłowe kwoty, ale przypisane do niewłaściwych zleceń, bo to zlecenie I ma większe koszty bezpośrednie i musi otrzymać większą część kosztów wydziałowych.
Prawidłowy wskaźnik to 57 000 zł podzielone przez 190 000 zł, czyli 0,3. Zlecenie I otrzymuje 37 800 zł, a zlecenie II 19 200 zł. Kontrola polega na sprawdzeniu, czy suma części daje całość.
Prawidłowy wskaźnik to 57 000 zł podzielone przez 190 000 zł, czyli 0,3. Zlecenie I otrzymuje 37 800 zł, a zlecenie II 19 200 zł. Kontrola polega na sprawdzeniu, czy suma części daje całość.