Podczas ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych na kontach off-balance należy stosować zasadę
W przypadku księgowania zdarzeń gospodarczych na kontach pozabilansowych, stosuje się zasadę jednostronnego zapisu. Oznacza to, że zapisy na tych kontach nie wpływają na bilans, a jedynie służą do dokumentowania określonych operacji, które nie są klasyfikowane jako aktywa ani pasywa. Przykładami zastosowania jednostronnego zapisu mogą być operacje związane z gwarancjami, umowami leasingowymi czy różnymi zobowiązaniami potencjalnymi. W praktyce, konta pozabilansowe umożliwiają śledzenie stanów i wartości, które mogą wpłynąć na sytuację finansową jednostki, ale nie były dotąd ujmowane w bilansie. Zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, takie podejście pozwala na zachowanie przejrzystości finansowej oraz zgodności z wymogami prawnymi, a także poprawia czytelność raportów finansowych dla inwestorów i innych interesariuszy.
Podwójne księgowanie to fundamentalny element tradycyjnego podejścia do rachunkowości, bazujący na zasadzie, że każda transakcja ma swoje odzwierciedlenie w dwóch miejscach - debet i kredyt. W przypadku kont pozabilansowych zasada ta nie ma zastosowania, ponieważ konta te służą jedynie do rejestrowania informacji, które nie wpływają na bilans. Równowaga bilansowa to stan, w którym suma aktywów równa się sumie pasywów, co jest podstawowym założeniem rachunkowości finansowej. Jednakże, konta pozabilansowe nie są częścią bilansu, więc zasada równowagi bilansowej nie odnosi się do nich. Powtórzone zapisy, nawiązuje do procedur administracyjnych, które również nie są stosowane w kontekście kont pozabilansowych. Księgowanie na tych kontach przypomina bardziej zbieranie danych informacyjnych niż rzeczywiste księgowanie, co czyni jednostronny zapis jedyną adekwatną metodą. Typowym błędem w rozumieniu zasadności jednostronnego zapisu jest mylenie kont pozabilansowych z tradycyjnymi kontami aktywów i pasywów, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków o naturze księgowania na tych kontach.