Kwalifikacja: AUD.07 - Realizacja nagłośnień

Wybór innego miejsca ustawienia elementów DRUMFILL-a niż w okolicy perkusji, skierowanego na perkusistę, prowadzi do kilku poważnych problemów praktycznych i technicznych. Umieszczanie DRUMFILL-a za perkusistą, nawet z filtrem Low Cut, powoduje, że perkusista nie słyszy siebie w optymalny sposób – fale dźwiękowe za jego plecami są mniej czytelne, a filtracja niskich częstotliwości zabiera kluczową energię, właśnie tę, której perkusista potrzebuje do wyczucia dynamiki. Z kolei skierowanie DRUMFILL-a w stronę widowni całkowicie mija się z celem – to nie jest system frontowy, tylko monitorowy; takie ustawienie naraża publiczność na nieprzyjemny miks i generuje bałagan akustyczny na scenie, a perkusista wciąż nie słyszy tego, czego potrzebuje. Ustawienie całego zestawu z przodu sceny, w systemie stereo, to już w ogóle pomyłka – taki układ stosuje się dla głównego nagłośnienia, nie monitoringu. Często spotykam się z przekonaniem, że 'byle było głośno', to wystarczy, ale moim zdaniem to krótkowzroczne podejście. Klucz tkwi w jakości i kierunkowości dźwięku, a nie tylko w mocy. Złe umieszczenie DRUMFILL-a może powodować sprzężenia, pogorszenie komunikacji między muzykami i zaburzenia w miksie scenicznym, co potem odbija się rykoszetem na głównym brzmieniu zespołu. Typowym błędem jest myślenie, że każda konfiguracja nagłośnienia jest uniwersalna – nie, każdy rodzaj monitoringu ma swoją specyfikę i DRUMFILL powinien być zawsze pod ręką perkusisty, skierowany bezpośrednio w jego stronę. Zbyt wiele razy widziałem, jak przez nieprawidłowe ustawienie tej aparatury cała sekcja rytmiczna traciła precyzję. Dobre praktyki mówią jasno: monitoring ma być narzędziem pracy muzyka, nie przeszkodą.