Kwalifikacja: AUD.07 - Realizacja nagłośnień

Wielu osobom wydaje się, że każde narzędzie korekcyjne z szerokością pasma w nazwie nadaje się do strojenia systemu, ale praktyka pokazuje coś innego. Korektory kwartowe, oktawowe czy dwuoktawowe mają zbyt szerokie pasma, żeby skutecznie eliminować albo korygować wąskie rezonanse czy podbicia, które bardzo często pojawiają się w skomplikowanej akustyce sal. Korektor oktawowy na przykład dzieli pasmo słyszalne na zaledwie 10 pasm, przez co precyzja kształtowania dźwięku jest mocno ograniczona. Korektor dwuoktawowy to już w ogóle bardzo szeroki zakres – tu bardziej nadaje się do ogólnej korekcji barwy niż do dopasowywania systemu do pomieszczenia. Kwartowy, choć brzmi ciekawie, praktycznie nie występuje w urządzeniach do profesjonalnego audio, można go spotkać w jakichś specyficznych rozwiązaniach, ale nie do strojenia systemu na sumie. Typowym błędem jest myślenie, że im mniej suwaków, tym łatwiej – niestety wtedy łatwo przepuścić jakieś wąskie zakłócenie, które będzie męczyło całą imprezę. Branżowe realia są takie, że do precyzyjnego dopasowania systemu nagłośnieniowego do miejsca pracy potrzebna jest możliwość ingerencji dokładnie tam, gdzie występują problemy, a tylko korektor tercjowy zapewnia taką rozdzielczość. Dobrym zwyczajem jest nawet połączenie tercjowego korektora z odpowiednimi analizatorami widma – wtedy rzeczywiście można uzyskać pełną kontrolę nad brzmieniem i uniknąć nieprzyjemnych zjawisk akustycznych. Warto o tym pamiętać, bo kompromis w tej kwestii szybko odbija się na jakości odbioru dźwięku przez publiczność.