Który z wymienionych parametrów zamieszczonych w specyfikacji wzmacniacza mocy dotyczy przesłuchów między jego kanałami?
Parametr „crosstalk” faktycznie idealnie opisuje przesłuchy między kanałami we wzmacniaczach mocy, szczególnie tych stereo czy wielokanałowych. To dość istotny parametr, bo bezpośrednio wpływa na jakość odbioru dźwięku – chyba każdy audiofil zwraca na to uwagę. Jeśli wzmacniacz ma słabe tłumienie przesłuchów (czyli wysoki crosstalk), to sygnały z jednego kanału potrafią wyciekać do drugiego. Skutkiem są zakłócenia przestrzenności dźwięku, ginie separacja lewy-prawy, a scena dźwiękowa robi się zamazana. W praktyce przy projektowaniu sprzętu audio, szczególnie w porządnych wzmacniaczach estradowych czy studyjnych, crosstalk powinien być jak najniższy – zazwyczaj wyrażany jest w decybelach jako poziom tłumienia (na przykład -80 dB to już bardzo dobrze). W testach sprzętów Hi-Fi często się na to zwraca uwagę; normy takie jak IEC czy AES też opisują sposoby pomiaru tego parametru. Moim zdaniem to właśnie ten parametr najlepiej odzwierciedla, czy kanały pracują niezależnie, a więc czy dźwięk jest czysty i przestrzenny. W codziennych zastosowaniach różnica może być słyszalna nawet na prostych głośnikach, np. przy słuchaniu utworów gdzie instrumenty są wyraźnie rozdzielone na kanały. Warto więc pamiętać, że niski crosstalk to jeden z wyznaczników dobrego wzmacniacza stereo.
W przypadku wzmacniaczy mocy można się łatwo pomylić, bo wiele parametrów brzmi bardzo technicznie i nie zawsze od razu wiadomo, do czego się odnoszą. SNR, czyli stosunek sygnału do szumu, skupia się na tym, ile jest niepożądanego szumu w sygnale audio – im wyższy SNR, tym czystszy dźwięk, ale nie mówi nic o tym, czy kanały wzajemnie się zakłócają. To raczej parametr ważny dla ogólnej czystości dźwięku, a nie separacji kanałów. THD, czyli Total Harmonic Distortion, pokazuje jak bardzo sygnał wyjściowy jest zniekształcony przez dodatkowe harmoniczne generowane przez wzmacniacz – jest to istotne dla klarowności dźwięku, zwłaszcza przy wysokich poziomach głośności, ale ponownie: nie dotyczy relacji między kanałami, tylko samej liniowości sygnału. Bandwidth, czyli pasmo przenoszenia, informuje do jakich częstotliwości wzmacniacz jest w stanie wiernie przekazywać sygnał – to podstawa, jeśli chodzi o zakres słyszalnych tonów, ale nie o przesłuchy. Typowym błędem jest zakładanie, że każdy parametr techniczny w jakiś sposób dotyczy separacji kanałów, podczas gdy tylko crosstalk jest bezpośrednio związany z niepożądanym przechodzeniem sygnałów z jednego kanału do drugiego. W praktyce pomyłki tego typu wynikają z powierzchownego zrozumienia specyfikacji sprzętu audio – czasem wystarczy przeczytać fragment ulotki, gdzie producent chwali się SNR czy THD i uznać, że to klucz do wszystkiego. Tymczasem w branży audio przyjmuje się, że do oceny separacji kanałów zawsze patrzy się na crosstalk, a pozostałe parametry są równie ważne, ale w innych aspektach jakości dźwięku. Dobrze jest więc nie utożsamiać SNR, THD czy bandwidth z problemem przesłuchów kanałów, bo to może prowadzić do błędnych decyzji zarówno przy zakupie, jak i przy projektowaniu układów audio.