Kwalifikacja: AUD.07 - Realizacja nagłośnień

Wielu osobom wydaje się, że skala decybelowa jest liniowa, a zmiany natężenia dźwięku łatwo przełożyć na prostą różnicę w decybelach, ale to nie do końca tak działa. Decybel to jednostka logarytmiczna, która została tak przyjęta, aby lepiej odpowiadać sposobowi, w jaki ludzkie ucho odbiera zmiany głośności. Typowym błędem jest uznanie, że podwojenie natężenia odpowiada skokowi o 3 dB, 9 dB czy nawet 12 dB – takie liczby wynikają zwykle z nieporozumienia między różnymi typami wielkości fizycznych (moc, natężenie, ciśnienie), albo z mylenia ilości dźwięku z subiektywnym odczuciem głośności. Z praktyki wynika, że wzrost o 3 dB dotyczy podwojenia mocy, a nie natężenia – to są dwie różne rzeczy, choć często błędnie się je utożsamia. Z kolei wartości 9 dB czy 12 dB to już są bardzo duże różnice, które w rzeczywistości oznaczają wielokrotność (odpowiednio 8x i 16x) natężenia dźwięku, a nie tylko podwojenie. Branżowe normy, np. dotyczące pomiaru hałasu w środowisku pracy czy wytyczne dla akustyki budowlanej, jasno określają, że każde podwojenie natężenia dźwięku to wzrost poziomu o 6 dB – ta wartość jest praktycznie wykorzystywana przez inżynierów i akustyków w codziennych obliczeniach. Moim zdaniem najczęstszą pułapką jest nieuwzględnienie, że decybele opisują zmiany w sposób logarytmiczny, a nie liniowy, i to właśnie stąd biorą się takie pomyłki. Warto też zapamiętać, że choć wzrost o 6 dB to podwojenie natężenia, dla naszego ucha nie zawsze będzie to odczuwalne jako dwukrotnie większa głośność – tutaj w grę wchodzą subiektywne wrażenia psychoakustyczne.