Kwalifikacja: AUD.07 - Realizacja nagłośnień

Wybór mikrofonu do nagłaśniania muzyki klasycznej, szczególnie zespołów kameralnych, to temat, na którym łatwo się poślizgnąć – często przez złe skojarzenia ze sprzętem, którego używamy do innych zastosowań. Mikrofony lavalier, czyli tzw. krawatowe, sprawdzają się świetnie przy nagłaśnianiu mowy, konferencji czy teatrze, bo można je dyskretnie przypiąć do ubrania. Niestety, w muzyce klasycznej one zwyczajnie nie dają rady – mają ograniczoną jakość dźwięku, nie łapią pełnego pasma, a do tego są bardzo czułe na szumy i przypadkowe dotknięcia. Mikrofony dynamiczne są przystosowane głównie do bardzo głośnych źródeł, takich jak wokaliści rockowi czy wzmacniacze gitarowe. Ich budowa powoduje, że nie wychwytują subtelnych niuansów ani nie oferują szerokiego pasma przenoszenia – więc całe bogactwo brzmienia instrumentów smyczkowych czy fletów po prostu nam umyka. No i jeszcze opcja mikrofonów bezprzewodowych – tutaj to w ogóle nie jest kategoria mikrofonu, tylko sposób transmisji sygnału. Bezprzewodowy mikrofon może być zarówno dynamiczny, pojemnościowy, jak i lavalier, więc samo to określenie nie mówi nam nic o jego jakości w kontekście nagłośnienia muzyki klasycznej. Częstym błędem jest sugerowanie się wygodą lub uniwersalnością, a nie jakością dźwięku i charakterystyką pracy mikrofonu. Standardy branżowe w nagłaśnianiu zespołów klasycznych od dawna wskazują na mikrofony pojemnościowe, bo tylko one są w stanie oddać cały zakres dynamiczny oraz bogactwo barw instrumentów akustycznych. W praktyce, każde inne rozwiązanie będzie kompromisem, a najczęściej po prostu rozczarowaniem pod kątem efektu dźwiękowego.