Kwalifikacja: AUD.07 - Realizacja nagłośnień

Wielu początkujących może pomylić się analizując rodzaje słuchawek, bo przecież można usłyszeć o elektrostatycznych jako topowych czy piezoelektrycznych jako ciekawostkach, ale praktyka studyjna rządzi się swoimi prawami. Elektrostatyczne słuchawki są niezwykle precyzyjne i mają rewelacyjną szczegółowość, ale ich zastosowanie w profesjonalnych studiach jest rzadkością z kilku powodów. Przede wszystkim, wymagają specjalistycznych wzmacniaczy i są bardzo drogie oraz trudne w serwisowaniu – to raczej sprzęt dla audiofilów albo bardzo niszowych zastosowań masteringowych. Piezoelektryczne rozwiązania spotyka się raczej w tanich przetwornikach czy słuchawkach dousznych, ale one nie zapewniają odpowiedniej jakości i szerokości pasma, których wymaga profesjonalny odsłuch. Z kolei słuchawki elektromagnetyczne to właściwie anachronizm – oparte o stare przetworniki magnetyczne znane z początków XX wieku, dziś kompletnie nieużywane ze względu na słabą charakterystykę i duży ciężar. Z mojego punktu widzenia, wybór tych opcji wynika często z mylnego przekonania, że im bardziej zaawansowana czy egzotyczna technologia, tym lepiej – a tak naprawdę w studiu liczy się niezawodność, przewidywalność i możliwość uzyskania powtarzalnych efektów bez zbędnych komplikacji. Standardy branżowe i praktyka pokazują, że tylko słuchawki elektrodynamiczne łączą wysoką jakość dźwięku, wygodę i dostępność, a przy tym są zgodne z wymaganiami profesjonalnych urządzeń audio. Każda inna opcja wprowadzałaby ograniczenia lub zbędne komplikacje, które w praktyce zawodowej są nie do zaakceptowania.