Kwalifikacja: AUD.07 - Realizacja nagłośnień

Zwiększenie czułości wejściowej wzmacniacza bywa często mylnie interpretowane – wielu osobom wydaje się, że wzmacniacz wtedy „bardziej wzmacnia” ten sam sygnał wejściowy, ale w rzeczywistości jest odwrotnie. Wzmacniacz mocy przy określonej czułości (np. 0 dBu) osiąga swoją znamionową moc wyjściową, gdy sygnał wejściowy osiąga tę właśnie wartość napięcia. Jeśli jednak przełączysz czułość na +6 dBu, to ten sam sygnał wejściowy jest dla wzmacniacza za słaby, bo nowy próg odniesienia jest wyżej – teraz potrzeba silniejszego sygnału, żeby wzmacniacz popracował z pełną mocą. W praktyce powoduje to, że wzmacniacz przy takim samym sygnale na wejściu wygeneruje niższą moc. Zmiana czułości o +6 dB przekłada się na czterokrotną zmianę mocy (ponieważ 10*log4 ≈ 6 dB), ale w dół, nie w górę. To jest jeden z klasycznych błędów – mylenie działania potencjometru czułości z „wzmacnianiem” sygnału. Nierzadko spotykam się z sytuacjami, gdzie technicy ustawiają wyższą czułość, spodziewając się większej mocy, a potem są zaskoczeni, że dźwięk jest cichszy. Tak samo mylące bywa traktowanie decybeli liniowo, gdy tymczasem są one logarytmiczne. Odpowiedzi sugerujące, że moc będzie dwukrotnie większa lub mniejsza, opierają się o liniowe rozumowanie, które nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości technicznej – zmiana o 3 dB odpowiada dwukrotności, 6 dB to już czterokrotność. Generalnie dobre praktyki nakazują każdorazowo sprawdzać poziomy sygnału i wiedzieć, jak ustawienie czułości wpływa na pracę całego toru audio. Moim zdaniem największym problemem jest właśnie automatyzm – zakładanie, że jak się podkręci jakiś parametr, to zawsze dostanie się więcej mocy. W rzeczywistości zawsze warto spojrzeć na specyfikację sprzętu i dobrze zrozumieć zależności między napięciem wejściowym, czułością, a mocą wyjściową – to podstawa profesjonalnej pracy z dźwiękiem.