Kwalifikacja: AUD.07 - Realizacja nagłośnień

Wiele osób myli pojęcie INFILL ze zwykłymi monitorami czy nawet dodatkowym nagłośnieniem tylnej strefy sali, a to wcale tak nie działa. Umieszczenie tych zestawów w centrum sceny, w pobliżu perkusji czy za widownią to błąd z punktu widzenia akustyki i praktyki estradowej. Często spotykam się z opinią, że "dorzucenie" INFILL-a w okolice perkusji poprawi miks – w rzeczywistości perkusista i tak korzysta z monitorów scenicznych (lub in-ear), a INFILL nie ma za zadanie poprawiać komfortu muzyków na scenie, tylko dopełniać nagłośnienie dla publiczności. Lokalizowanie takich zestawów z tyłu widowni prowadzi do masy innych problemów, głównie z przesunięciem fazy i opóźnieniami – słuchacz dostaje dźwięk najpierw z głównego PA, a chwilę później z INFILL-a, co powoduje nieczytelność, pogłos i "dziwne echo". To typowy błąd osób, które nie rozumieją, że INFILL-em nie "ciągniemy" dźwięku na tył sali, tylko równomiernie pokrywamy newralgiczne strefy blisko sceny. W centrum sceny INFILL jest wręcz bezużyteczny, bo tam dominuje dźwięk z głównych kolumn, a dodatkowe źródło tylko zaburza obraz stereo i może powodować sprzężenia. Moim zdaniem podstawowy błąd myślowy to przekonanie, że więcej zestawów równa się lepszy dźwięk – nie zawsze tak jest. Klucz do sukcesu to logiczne rozmieszczenie względem głównego systemu, zgodnie z zasadami projektowania nagłośnienia, a nie szukanie "miejsca" dla sprzętu na siłę. INFILL ma sens tylko wtedy, gdy faktycznie wspiera główne nagłośnienie, a nie konkuruje z nim lub rozmazuje scenę dźwiękową.