Który z wymienionych formatów plików audio stanowi najczęstszą podstawę do pracy montażowej w sesji oprogramowania DAW?
Format .wav jest zdecydowanie najczęściej wykorzystywany w pracy montażowej w DAW (Digital Audio Workstation). To taki branżowy standard i w sumie nie ma się co dziwić, bo pliki wav są nieskompresowane, czyli dźwięk jest w nich zapisany bez żadnych strat jakości. Można je dowolnie edytować, ciąć, nakładać efekty i miksować bez obawy, że coś się popsuje w brzmieniu. DAW-y najchętniej pracują właśnie z tym formatem, bo są one szybkie w odczycie i nie wymagają dodatkowego dekodowania podczas pracy. Z własnego doświadczenia wiem, że gdy dostajesz sesję od innego realizatora lub pracujesz nad projektem na różnych komputerach, .wav po prostu zawsze działa. Jest też bardzo elastyczny – można ustalić różne częstotliwości próbkowania (44.1 kHz, 48 kHz, nawet wyżej) i ilość bitów, w zależności od potrzeb projektu. Co ważne, większość wtyczek, narzędzi masteringowych czy nawet prostych edytorów audio, obsługuje wav bez żadnych problemów. W wielu studiach nagraniowych przyjęło się też, że eksportuje się wszystkie ścieżki w wav, bo potem łatwiej je przesłać do miksu lub masteringu. Inne formaty, jak mp3 czy m4a, raczej nie nadają się do profesjonalnej obróbki, bo są stratne. A .ogg, chociaż czasem spotykany, nie jest popularnym wyborem w produkcji muzycznej. Generalnie, moim zdaniem, jak wchodzisz w temat miksowania czy profesjonalnej produkcji muzyki, wav to podstawa i warto od razu się do tego przyzwyczaić.
W przypadku pracy z plikami audio w DAW-ach dużo osób myli wygodę słuchania z jakością pracy montażowej. Formaty takie jak mp3, m4a czy ogg są oczywiście popularne w codziennym użyciu – słuchamy ich na telefonach, w serwisach streamingowych, często też są mniejsze, co kusi, żeby je wykorzystywać w projektach. Jednak w pracy studyjnej i produkcyjnej to spory błąd. Wszystkie te formaty są stratne – co oznacza, że zapisują dźwięk z kompresją, wycinając część informacji, której „teoretycznie” nie słychać. Niestety, podczas montażu i późniejszego masteringu te straty robią się bardzo odczuwalne: pojawiają się artefakty, brakuje szczegółów, dźwięk staje się zmatowiały, trudniej uzyskać profesjonalne, dynamiczne brzmienie. Ogg jest ciekawym formatem open-source, ale praktycznie żadna poważna stacja DAW nie bazuje na nim jako głównym formacie roboczym. mp3 i m4a (czyli AAC) powstały z myślą o dystrybucji, a nie produkcji – mają być lekkie i wygodne, a nie czyste. Typowym błędem jest przekonanie, że jak coś „gra dobrze” w odtwarzaczu, to DAW też to zaakceptuje bez strat. Niestety, jeśli rozpoczniesz obróbkę od plików mp3 czy ogg, każda zmiana, export, powtórna kompresja tylko pogłębiają degradację jakości. Dlatego w branży ustalił się standard pracy na plikach .wav, które dają pełną kontrolę nad materiałem dźwiękowym i pozwalają zachować najwyższą możliwą jakość przez cały proces produkcji. Jeśli myślisz poważnie o miksowaniu czy masteringu, to warto przestawić się na ten sposób pracy i nie dać się zwieść pozornym zaletom popularnych formatów stratnych.